Pojam Srbin narod je smatrao za vjerski pojam, SRBIN=PRAVOSLAVNI - izvori/dokumenta

[Zvek_Zivi]

MALO ISTORIJSKIH SVJEDOČANSTAVA

Ne ulazeći u etničke odnose toga regiona u starijim epohama, zadržaćemo se samo na nekim pitanjima vezanim za stanovništvo Zete u doba seobe naroda i doseljavanja Slovena. U pogledu odnosa starobalkanskog stanovništva i doseljenih Slovena ima nejasnoća u svakom pogledu, jer pouzdanih istorijskih svjedočanstava ima malo i na osnovu njih samo možemo zaključiti da je dolazilo do uzajamnih dodira i zajedničkog života. Konstantnost geografskih termina je posredno, ali važno svjedočanstvo o vezama i prožimanju starog i novog stanovništva. Čitav niz planina, rijeka i gradova zadržao je svoje neslovenske nazive, što posredno svjedoči o nekoj vrsti etničkog kontinuiteta u oblastima Crne Gore.
Karakteristično je da su neki starobalkanski toponimi i hidronimi, potisnuti rimskom vladavinom ovim oblastima, ponovo oživljeni kod slovenskog stanovništva nekoliko vjekova poslije, kad je etnikum kome pripada ovaj jezički supstrat bio potisnut, ali se, ukoliko ga je još i bilo, potpuno izgubio u etnogenetičkim procesima između starobalkanskog i novog slovenskog stanovništva.
Ove nas činjenice, koje su do sada i zloupotrebljavane i osporavane, primoravaju da pri proučavanju srednjovjekovne toponomastike u Crnoj Gori računamo na znatnu upotrebu starobalkanskog jezičkog supstratnog elementa. Neki od tih jezičkih supstrata, kao što je slučaj sa terminom Zeta, pojavljuju se veoma kasno u pisanim izvorima i tako nas onemogućuju da tačno odredimo šta u srednjovjekovnoj toponomastici potiče od romanizovanih Ilira, a šta od kasnije doseljenih romanizovanih Dakotračana, koje naši izvori nazivaju Romanima, ili Vlasima. Jedino je sigurno da pri proučavanju starobalkanskog jezičkog supstrata u srednjovjekovnoj toponomastici lingvističke analize, iako veoma važne, sa mnogo razloga, nemaju uvijek sigurno tle, jer su nam mnoge stvari još nejasne i neuhvatljive. Ali, kako moramo računati na jedan romanski supstratni dijalekat koji je bio posrednik između starobalkanskih i slovenskih jezičkih elemenata, najveća je teškoća upravo utvrditi pravi odnos između dakotračkih i ilirskih romanskih dijalekata u slovenskom jezičkom nasljeđu, budući da je u oba ova jezika ista romanska osnova, ali različit etnikum i značaj u etnogenezi sa Slovenima.

NESLOVENSKI JEZIČKI SUPSTRAT

Danas je opšteprihvaćeno da termin Zeta pripada neslovenskom jezičkom supstratu, iako se pojavljuje nekoliko vjekova po doseljenju Slovena u ove krajeve. Većina ispitivača smatra da je to ilirski toponim, što je, ma koliko na prvi pogled izgledalo uvjerljivo, dosta problematično. Opredjeljivanje za jezičku pripadnost pojedinih neslovenskih toponima na teritoriji Crne Gore, iako je to od primarne važnosti, još je nesigurno. A. Majer i D. Dečev, koji su ispitivali ilirsku i tračku toponomastiku na Balkanu, držeći se teritorijalnog principa, uključili su pogrešno mnoga geografska imena u svoje rječnike, ponekad samo zato što su bili uvjereni da pripadaju tračkoj, odnosno ilirskoj teritoriji.
Međutim, gubila se iz vida nestabilnost etničkih i jezičkih granica, dijelom zbog nomadskog života mnogih starobalkanskih plemena, a dijelom zbog migracija i pomjeranja prouzrokovanih spolja, naročito u doba velike seobe naroda. Svakako da je tu presudnu ulogu odigrala prvo keltska, a zatim slovenska najezda i pomjeranje dakotračkih Romana iz Pomoravlja na Zapad, po čitavoj Dalmaciji, u oblasti starih Ilira. Ali i pored miješanja ilirskih i dakotračkih jezičkih supstrata, moguće je u velikom broju slučajeva tačno riješiti etimologije i semantička značenja pojedinih srednjovjekovnih toponima, hidronima i oronima, bez obzira na vrijeme kad su oni dokumentovani u izvornom materijalu.

Nazivi Durmitor i Visitor su iz predslovenskog perioda

Po svemu sudeći, naziv Zenta, slovenski Zeta, pokazuje jednu paraetimološku adaptaciju od jednog starijeg naziva - Genta, koji se redovno srijeće u latinskim izvorima sa dalmatinskog područja, ali za koji nijesmo sigurni da li predstavlja primarni, ili sekundarni oblik.
Ako bismo pošli od sekundarnog jezičkog oblika, termin Genta možemo izvesti od jednog starijeg cent-a. No, teškoća je što je ova riječ sačuvana ne samo u ilirskom i tračkom, nego i u pelaškom obliku kentaur, u sva tri slučaja u značenju konj. U predjelima starih Ilira, termin cent nazivamo najčešće kao hidronim.

RIJEKA CETINA I CETINJE

Rijeka Cetina, koja izvire sa podnožja Dinare, zove se u srpskim srednjovjekovnim izvorima Centina. Isti oblik zapisao je i Konstantin Porfirogenit. Ovim imenom zvala se u Crnoj Gori i rijeka Morača, Moracia popa Dukljanina. Vjerovatno u vezi sa ovim hironimom stoji i ime grada Cetinja.
Da je hidronim Cetina u vezi sa kultom konja kod ilirskog stanovništva, kultom koji je posvjedočen i kod Tračana u takozvanom ''Tračkom konjaniku'', pokazuje mnoge činjenice. Grčki kolonisti jadranskog primorja rijeku Cetinu zovu Hippios (konj), prevodeći na svoj jezik stariji ilirski naziv. Rimski istoričar Fest i komentator Servje sa kultom konja kod starih Ilira takođe dovode ime neptuna Hipiusa.
Ovih nekoliko izvora nesumnjivo govori da su sačuvani hidronimi tipa cent u stvari nekadašnja kultna mjesta posvećena nekom ilirskom božanstvu koje je, prema jednom natpisu iz okoline Vranja, vrlo sličan tračkom konjaniku.
Ali, kako su toponimi tipa cent mnogo brojniji u oblastima starih Tračana, kao Auli-centus, Epta-centus, Eptai-centus, Biti-centus, Dini-kenthos, Tri-kenthos, Zeli-centus i sudo-cenus, možemo sigurno zaključiti da su Iliri riječ cent poprimili ili od Tračana ili od starobalkanskih Pelasta.
Po svemu sudeći, izgleda vjerovatnije da je srednjovjekovni termin Genta dakotračkog, a ne ilirskog porijekla, jer u oblastima Crne Gore nije nikada došlo do jačeg i neposrednijeg dodira ilirskih Romana i doseljenih Slovena. Jer, kako znamo, ilirsko stanovništvo u Crnoj Gori uništili su, ili potisli, prvo Kelti, a zatim Avari, za kojima su iz Podunavlja naišli dakotrački Romani, nešto prije, ili zajedno sa Slovenima, ostavljajući brojne tragove u toponomastici ovih oblasti i postepeno se slavinizirajući.
Pop Dukljanin u svom Ljetopisu na jednom mjestu govori o provinciji Latina, koji su u ona doba nazivani Romanima. Sa njihovim dalekim i velikim djelom poslovenjenim ostacima, Vlasima, srijećemo se tokom čitavog srednjeg vijeka.

DAKOTRAČKI ROMANI

Prodiranje dakotrački Romana u oblasti Crne Gore počelo je od V vijeka iz Gornje Mezije i Dardanije. Pred najezdom Slovena i Avara, jedan dio dakotračkih Romana povukao se na jug, u Makedoniju i Tesaliju, koja se krajem srednjeg vijeka zvala Velika Vlahija, a drugi dio na jugozapadu, Crnu Goru i Dalmaciju, sve do Like i Krbave. Oni se pojavljuju u dalmatinskim izvorima od IX, a u srpskim i dubrovačkim spomenicima od XII vijeka. Svoje prisustvo u ovim krajevima Romani su kao stočari naročito ostavili u brojnoj oronimastici. Dvije planine u Crnoj Gori, Visitor i Durmitor, imaju dakoromanske nazive.
Ovo pokazuje da se na teritoriji Crne Gore, u doba dolaska Slovena i kasnije srijećemo pretežno sa dakotračkim, a ne ilirskim Romanima. Neka ilirska plemena koja su živjela u oblastima srednje Zete, kao Ardianoe, razbili su Kelti, a njihove ostatke Avari. Konstantin Porfirogenit piše da su Avari uništili Romane ''koji su živjeli u ravnicama i uzvišenim mjestima'', a da su preživjeli potražili spas u primorskim gradovima, gdje su se osjećali sigurnijim. Konstantin Porfirogenit na ovom mjestu nesumnjivo govori o avarskom, a ne slovenskom zauzimanju teritorije Paganije, Zahumlja, Travunije i Duklje. Iz Manevasijske hronike vidimo da su prije Slovena provinciju Prevalis zauzeli Avari, čije je prisustvo na ovim terenima posvjedočeno i sa nekoliko toponima tipa Obar.
U našoj nauci nije pravljena razlika između dakotračkih i ilirskih Romana, pa je podatak Konstantina Porfirogenita o avarskom osvajanju ovih oblasti i uništenju ilirskih Romana miješan sa podatkom popa Dukljanina koji opisuje odnose dakotračkih Romana i Slovena koji dolaze u ove krajeve tek poslije avarskih osvajanja i pustošenja, odvojen ili zajedno sa dakotračkim Romanima. Govoreći o progonima romanskog stanovništva za vladavine nepoznatog slovenskog kralja Ratimira, pop Dukljanin spominje romanizovane Morovlahe, ili Nigre Latine koji su, kako znamo, dakotračkog, a ne ilirskog porijekla. Prodiranje hrišćanstva među Slovene otklonilo je antagonizam između hristijaniziranih dakotračkih Romana i Slovena i stvorilo uslove za tješnje povezivanje i miješanje dva etnička elementa, dovodeći do potpune asimilacije dakotračkih Romana sa Slovenima, sa jedne, i prihvatanja ne samo dakotračke toponomastike nego i leksike, s druge strane.

[Zvek_Zivi]

VLASI U CRNOJ GORI

Da moramo praviti razliku između sukoba Avara i ilirskih Romana, o čemu piše Konstantin Porfirogenit, i sukoba paganskih Slovena i hristijaniziranih dakotračkih Romana, o čemu piše pop Dukljanin, primoravaju nas i druge činjenice. Mletački geograf Domeniko Negri piše da su podunavski Romani sebe uvijek zvali Romanima, isto onako kao što su današnji Makedorumuni nazivaju Aromanima. Vizantinci ih, zbog crnog odijela, zovu Crnim Vlasima, ili Morovlasima, a pop Dukljanin - Nigri Latini, ili Morovlchi.
Dukljaninov naziv srijećemo i u dubrovačkim arhivskim knjigama. Svoje prisustvo u Crnoj Gori, koja je već u antičko doba bila poznata po stočarstvu, dakotrački Romani ostavili su naročito u stočarskoj toponomastici. Stojan Novaković je tačno zapazio da su se vlaška sela u Crnoj Gori zvali katuni, termin koji je do dnašnjeg dana sačuvan u Crnoj Gori za oznaku grupe koliba na planinskim ljetnjim pašnjacima. Prema vlaškim pastirima okoline Cetinja nazvana je Katunskom nahijom. Njihovo prisustvo u planinskim predjelima između Metohije i Skadarskog jezera možemo pratiti po našim srednjovjekovnim poveljama, od XII vijeka. Spominje ih već povelja Stefana Nemanje manastiru Hilendaru 1198 – 1199. godine.
Konstantin Jireček naročito navodi brojne Vlahe u okolini Podgorice. Spominje ih i kralj Uroš I u svojoj povelji manastiru svetog Petra na Limu. U Svetostefanskoj hrisovulji, iz 1313. godine, kralj Uroš II Milutin navodi katun Smudirog, u planinama više Vrmoša, sa 108 kuća, koji poklanja svome manastiru. No, sudeći po sačuvanim prezimenima u poveljama XIII-XIV vijeka, ovo vlaško stanovništvo već je bilo slavinizirano.
Sasvim drugog porijekla su Romani u gradovima Dalmacije, koji se u srednjovjekovnim izvorima takođe zovu Romani ili Latini, a u srpskim i bosanskim poveljama i Vlasi. Oni osim jezika nemaju ništa zajedničko sa dakotračkim Romanima, Vlasima, jer su najvećim dijelom ostaci ilirskih kolonita i romanizovanih Ilira. Već krajem srednjeg vijeka potpuno dolaze pod uticaj susjeda: u gradovima na sjeveru Dalmacije njihov jezik potisnuo je slovenski, a u gradovima na jugu – albanski.

[Ćipur]

Zar se ne izjasnjavase 22 mil naroda e su YUGOSLOVENI pa sto sad postase marsovci !

Tacno tako, isto tako se u 19. vijeku pravila srpska nacija, kao jugoslovenska u 20. vijeku.

[Ćipur]

Јесу територијално и као нација,али као народ се никад нису могли изјаснити као Југословени.

To nije tacno, cista izmisljotina, vec je bilo milion dva ljudi koji su se SVOJOM VOLJOM izjasnjavali kao Jugosloveni. Tako je i srpska nacija nastala, tacnije receno tako su i Srbi ijekavci nastali - politickim radom. Eto niko tvoj od djeda unazad nije bio Srbin, djed ti je bio ****** i sad si ti kobajagi Srbin, da se osvetis partizanima.
A i djed ti je bio Crnogorac, sam je sebe tako smatrao.

[Zvek_Zivi]

Tako su se isto izasnjavali serbi po Skandinaviji kad su emigrirali 60-tije godina ka GRCKI ORTODOKSI vidio sam na iljade dokumenata a sad su sve serbaljski ortodoksi tj kako koji vjetar dune !!!!!!!!!

[Slavic]

Pazi legendo.
Srbi su u Crnoj Gori izmišljeni polovinom 19. vijeka, izmislio ih je Njegoš po nagovoru Vuka, Garašanina, Sime Sarajlije ...
Srbi su u Crnoj Gori nastali kao politička kategorija, jer je pravoslavna elita htjela da objedini sve na Balkanu pod jednim imenom, pa su izabrali ime Srbalja/sebara/ratara.
Nepismeni narod / puk / svjetina dugo nije mogao da shvati što mu to prodaje pravoslavna elita, pa je termin Srbin, shvatio kao vjerski termin, sinonim za pravoslavca.

Zašto polemišeš sa mnom, polemiši sa Holečekom, Matavuljom, Stojanom Novakovićem, Markom Miljanovom ...

Evo ti izvori pa ih ospori! Kaži fino, "tu i tu laže, taj i taj" ...



Da vjerujemo tebi ili njima, tebi ostrašćenom virtuelnom Svetosavcu ili ovim ljudima na linkovima.

:ass:

Evo, imaš svega 11 istorijskih izvora da osporiš! :lolblue: :ass:

11 IZVORA nam potvrđuju, NAROD je smatrao SRBIN=PRAVOSLAVNI

Čeh Holeček 1876. tvrdi da je za Crnogorce Srbin - vjerski termin

Simo Matavulj tvrdi da je za NAROD pojam Srbin vjerski pojam

Profesor u Beogradu Vladimir Karić tvrdi da je za NAROD pojam Srbin - vjerski pojam

Za Marka Miljanova termin Srbin je vjerski termin

Rus Pavle Rovinski tvrdi da je ime SRBIN u NARODU označavalo pravoslavnog

I za knjaza Nikolu, kad je bio mlad, termin Srbin, bio je vjerski termin

I za Vuka Vrčevića Srbin je vjerski termin

Stojan Novaković, političar, diplomata, filolog, istoričar književnosti, Predsjednik srpske kraljevske akademije, kaže da je za NAROD termin Srbin - čisti vjerski termin!

Ruski konzul Giljferding svjedoči da je termin Srbin u Bosni imao čistu vjersku oznaku

Sima Ćirković kaže da je u NARODU SRPSTVO=PRAVOSLAVLjE

Čak i za Simu Milutinovića Sarajliju, kad neko pređe iz katoličanstva u pravoslavlje, znači da je prešao u SRBSTVO!

Necu ja da polemisem ni sa kim od njih, vec sa tobom. Na popisu je ocigledno vecina naroda prihvatila Srpstvo, i to kao odvojenu kategoriju - jer su ne samo pravoslavni to uradili, vec i odredjen dio muslimana.

Ja nijesam nikakv ostrasceni, a kamoli svetosavac - vise mi ti izgledas kao ostrasceni crnolatinas.

Samo mi objasni kako je Njegos mogao izmisliti Srbe u Crnoj Gori u 19. vijeku, kada su oni tu i ranije postojali? Npr. Petar I. On je isto bio Srbin.

Niko je sumnja da je "srpsko" kao termin se poklapalo sa terminom "pravoslavno" (zbog Srpske crkve). Isto kao "grcko", pa opet niko ne tvrdi da su Grci vjestacki narod stvoren iz pravoslavlja. A inace to se nikako ne moze odnositi na XIX stoljece, jer je Srpska crkva nestala 1766. i bice ujedinjena ponova tek 1920.

Ali ja bih radije na tvoje druge kontroverzne stavove - npr. da se u 600 godina Srebi i Crnogorci nijesu borili zajedno protivu Turaka. :-P:-P:-P:-P:-P

[Slavic]

Ma piše on svašta u skladu sa tadašnjom politikom, ali takođe jasno kaže kako narod u Crnoj Gori gleda na termin Srbin:

"Ime Srbin označava pravoslavnog"

kaže Rovinski!

Evo link sa originalom na ruskom jeziku.

https://forum.cdm.me/showpost.php?p=618954&postcount=6

Rovinski je naravno u pravu. Srbin moze biti a) pripadnik naroda b) govornik srpskog jezika c) pripadnik srpske vjere d) stanovnik Srbije i e) covjek impresioniran srpskom kulturom. Kao sto isto vazi i za vecinu drugih naroda na svijetu.

Ako su Srbi politicka nacija, Crnogorci su politicka samo jos vise - 1946. su politicki priznati. :-P:-P:-P:-P

[Slavic]

Nije tacno eo pisu da su naselili Bjelasicu u ledeno doba !!!!!!!


Mi odavno vidimo da vaska istorija je mimo svjecke ,eto i Duklja je serebaljska hahahahahahha misim straovitije gluposti nijesam cuja do skoro !

O cemu ti to mlatis ???? O cesovoj Zeti i serbaljima ,ti sanjas !

povjesnicarima isto tako debilno zvuci ovo sto si ti gore napisao. :-P:-P:-P

[ihtus777]

To nije tacno, cista izmisljotina, vec je bilo milion dva ljudi koji su se SVOJOM VOLJOM izjasnjavali kao Jugosloveni. Tako je i srpska nacija nastala, tacnije receno tako su i Srbi ijekavci nastali - politickim radom. Eto niko tvoj od djeda unazad nije bio Srbin, djed ti je bio ****** i sad si ti kobajagi Srbin, da se osvetis partizanima.
A i djed ti je bio Crnogorac, sam je sebe tako smatrao.

Ћипуре има један појам који се зове народ.Очигледно не знаш разлику између народа и нације.Ја говорим да су се људи по територијалној основи и националној основи изјашњавали као Југословени али никако се нису могли изјаснити као народ Југословенски јер то је противно здравом разуму.

Срби ијекавци нису могли настати политичким радом већ се могла пробудити српска свијест политичким дјеловањем.Зашто је то тако?Тако је јер су Срби ијекавци већ постојали и није било потребе да се они стварају.

Не пада ми на памет да се светим партизанима,једноставно их треба игнорисати и они ће сами нестати.
Одакле ти знаш како се мој прађед и како се мој чукунђед изјашњавао?Како знаш да се нису изјашњавали као Срби кад ја вучем коријене из Марковца,из околине Београда?

[ihtus777]

Rovinski je naravno u pravu. Srbin moze biti a) pripadnik naroda b) govornik srpskog jezika c) pripadnik srpske vjere d) stanovnik Srbije i e) covjek impresioniran srpskom kulturom. Kao sto isto vazi i za vecinu drugih naroda na svijetu.

Ako su Srbi politicka nacija, Crnogorci su politicka samo jos vise - 1946. su politicki priznati. :-P:-P:-P:-P

Ровински није нигдје рекао то што си ти навео,а ја ево питам Ћипура по други пут да да извор из којег дао податак.

[Slavic]

DUKLjANSKA DRŽAVA - CRNOGORSKI ISKON I KORIJENI
.
.
.
Veliku teškoću predstavlja i činjenica da su na Balkanu pojedine teritorije i po više puta mijenjale državnu pripadnost, a samim tim i kulturno-istorijski spomenici koji su se nalazili na njima, pa ih je teško pripisati, po porijeklu, određenom narodu i određenoj nacionalnoj istoriji. Naravno, ovdje ne ulaze spomenici koji su odigrali aktivnu ulogu u nacionalnoj istoriji određenog naroda, čime se isključuju svaka dilema.

Ne, ne. Porfirogenit zapisuje samo Srbe i Hrvate, nema nikakvih Dukljana. :lolblue:

Korijeni crnogorskog bica ne leze u Duklji. Sjetimo se uopste Ivan-bega - posljednjeg vladara Zete i prvog gospodara Crne Gore, a pod njegovim nasljednikom se konacno i polako stvara "Crnogorci".

Bozidar Vukovic nije bio crnogorski stampar. On je bio srpski stampar.

Tu istoriju je sastavio 948.

Interesantno mi je sto si izostavio Stefan Vojislav i Jovan Vladimir. :twist:

Zaboravljas da je i prije Vojislava postojala povezanost Raske i Duklje. Razbijena je tek bugarskom invazijom.

Svasta. Ne stvara se nikakva nova tradicija u Duklji. Otkuda to? Otkuda zakljucci za tako nesto? Pa naravno da ih nema, vec je dukljanska tradicija zavladala u potpunosti Srbijom. Eto toliko da imena tipicna za poneke krajeve Duklja postaju glavna u Srbiji, kao npr. kod vladajuce dinastije Nemanjica.

Svasta, pa Vukan je bio kralj Duklje do 1208. a ne 1197.

Svasta, nije Duklja zavisila nikad od Hrvatske.

Puj, puj, nedaj boze da drugi poznaju ovoliko malo o Duklji! :mad:

[Zvek_Zivi]

povjesnicarima isto tako debilno zvuci ovo sto si ti gore napisao. :-P:-P:-P

To su pisali tvoji povjesnicari ne nasi A vaske znaju samo vi i niko drugi ,no mene je najsmjesnije kad vi zborite kako ve priznaju i Hrvati i Bosnjaci ( po vaski muslimani) hahahahahaha ,to "VI" kazete dok oni ....................... kazu drukse !

[Zvek_Zivi]

Eo ti malacko o Vladimiru :
Na osnovu Ljetopisa Popa Dukljanina istoričari su uspjeli da rasvijetle neka pitanja iz prošlosti Južnih Slovena, da identifikuju neke istorijske ličnosti i da razjasne odnose između pojedinih južnoslovenskih oblasti i njihovih vladarskih kuća. Ipak, mnoge dileme i dalje ostaju. Iz časopisa Istorijski zapisi (broj 1, za 1975) prenosimo rad “Dukljanski knez Vladimir i albanski novatiani”

Vladimirova tragična smrt jedina istorijska činjenica

Ljetopis Popa Dukljanina već skoro tri vijeka u jednakoj mjeri privlači istoričare književnosti, filologe i istoričare srednjovjekovnog prava. Brojne među sobom krajnje kontraverzne hipoteze samo dokazuju da Dukljaninov spis spada među najteža, ali istovremeno i najprivlačnija pitanja iz naše srednjovjekovne istorije. Razrješenje ovog kompleksnog pitanja onemogućeno je ne samo strukturom i sadržajem ovog spisa, već i apriornim, unaprijed u jednoj borbenoj i nekako isljučivoj formi postavljenim hipotezama koje naučnu diskusiju skreću na sporedna i beznačajna pitanja. Mišljenja su prihvatana ili odbacivana prije zbog nekakvih principskih opredjeljenja, nego zbog njihove ubjedljivosti i vjerodostojnosti, zasnovane na pažljivoj analizi i komparativnom proučavanju i suočavanju sa ostalim raspoloživim, domaćim i stranim izvorima.

JERODOSTOJNOST DUKLjANINOVOG PISANJA

No, bez obzira na sve ove stranputice i nepotrebna okolišenja, istoričari su uspjeli da, na temelju spisa Popa Dukljanina, koji je u toku vremena prepisivanjem prepravljan i kvaren, rasvijetle neka pitanja iz prošlosti Južnih Slovena, da identifikuje neke istorijske ličnosti i da razjasne odnose između pojedinih južnoslovenskih oblasti i njihovih vladarskih kuća, zatrpanih u mnoštvu izmišljotina i hagiografskih uveličanja.
Već su prvi istraživači primijetili da se XXXVI glava Ljetopisa, koja obrađuje život dukljanskog kneza Vladimira, izdvaja od ostalih odjeljaka Dukljaninovog spisa. Smatra se, ne bez ozbiljnih prigovora, da ova glava predstavlja jednu cjelinu, jedno crkveno žitije, koje je napisano odmah poslije Vladimirove smrti, koje je Pop Dukljanin, u integralnom ili prerađenom obliku, unio u Ljetopis. Diskusija o karakteru ovog žitija, o vremenu kad je, na kom jeziku i kojim povodom napisano još nije okončana.
Potpunu nesaglasnost u ovim pitanjima prati jednodušno mišljenje, sa nekim manjim rezervama, u vjerodostojnost Dukljaninovog izlaganja. Vladimirovo zarobljavanje od strane Samuila, brak sa Samuilovom kćerkom Kosarom, povratak u Duklju i tragična smrt u Prespi, i pored hagiografskih elemenata knjiškog porijekla, imaju u Dukljaninovom izlaganju snagu ubjedljivosti.
Kao najjači argument za vjerodostojnost ovog odjeljka u Ljetopisu navodi se što o Vladimiru govori slično i vizantijski ljetopisac Jovan Skilica, koji je živio najmanje vijek ranije od Popa Dukljanina. O mučeničkoj smrti kneza Vladimira Skilica govori na dva mjesta. Prvi put pri opisu namjere cara Vasilija II da poslije zauzeća Ohrida, 1015. godine, pođe prema Draču koji je bio u rukama Vizantinaca, pa nastavlja:
''Jer dok je Trimalijom i obližnjim oblastima Srbije vladao Vladimir, po kćeri Samuilov zet, čovjek pravičan i miroljubiv i pun vrlina, prilike su u Draču bile mirne. A kad Jovan pogubi Gavrila, i kad ovaj (Vladimir) bi prevaren i povjerova zakletvama koje mu Jovan dade preko Davida, arhiepiskopa Bugarske i sebe njemu predade i poslije kratkog vremena bi pogubljen, onda se tamošnje prilike uveliko poremetiše i uzburkaše, budući da je Jovan iz dana u dan, često preko svojih vojskovođa ili sam, lično pokušavao da ponovo osvoji grad”.

SLIČNOSTI I RAZLIKE

Još jednom Skilica spominje Vladimira, povodom pogibije Jovana Vladislava kod Drača 1018. godine. Nabrajajući članove makedonske vladarske porodice, koji su se predali caru Vasiliju II, u logoru kod Ohrida, Skilica spominje ''ženu Jovana Vladislava koja je sa sobom vodila tri sina i šest kćeri i vanbračnog sina Samuela, i od Radomira, Samuilovog sina, dvije kćeri i pet sinova, od kojih jedan bješe bez očiju, budući da je od Jovana bio oslijepljen, onda kad je pogubio Radomira, Samuilovog sina, sa ženom i Vladimira njegovog zeta''.
Skilica se slaže sa Popom Dukljaninom da je Vladimir bio oženjen Samuilovom kćeri i da je na prevaru ubijen od Jovana Vladislava. Sličnost je evidentna, ali postoje i razlike koje nijesu za potcjenjivanje. Već je Adonc, poznati belgijski vizantrolog, na dopunama Mihaila Devolskog, koji je Skiličinu rečenicu: ''Vladimir, po kćeri Samuilov zet'' zamijenio sa ''Vladimir, po kćeri Teodorita zet'', izveo zaključak da je Vladimir bio zet Teodorita, odnosno Teodora, sina dračkog velikaša Jovana Hrisilija, čija je kćerka bila udata za Samuila. Svoje mišljenje Adonc potkrepljuje podacima kod Jovana Skilice o ženidbi Ašota sa drugom Samuilovom kćerkom, Miroslavom.
Ašota je, prema Skilici, zarobio Samuilo, a zatim oslobodio iz tamnice, jer se u njega bila zaljubila Samuilova kćer Miroslava, koja je prijetila da će se ubiti ako se sa zarobljenim Ašotom ne vjenča. Obavivši svadbu, Samuilo šalje Ašota u Drač da bude čuvar te oblasti. Adonc ukazuje na sličnost između braka Apota i Miroslave i braka Vladimira i Kosare, kako je opisan kod Popa Dukljanina, pa zaključuje da je nevjerovatno da su se u Samuilovoj porodici mogla desiti dva analogna braka. Adonc smatra da je stvar mnogo jednostavnija, jer je ljubavni roman između Ašota i Kosare pružio osnovu da se u priču Ljetopisa Popa Dukljanina unese popularniji heroj, Vladimir, kao zet Samuilov. Zatim je izmišljen sukob između Samuila i Vladimira, kako bi ovaj mogao, poput Ašota, biti Samuilov zarobljenik i zet. Adonc na kraju zaključuje da je samo Vladimirova tragična smrt jedina istorijska činjenica, a da se sve ostalo temelji na Ašotovoj i Miroslavinoj avanturi, uz neke hagiografske elemente.
Interpretirajući ovo mjesto u dopunama Skiličine Istorija kod Mihaila Devolskog, B. Prokić ispravlja ime Teodorit u Teodora, smatrajući da se tu radi o imenu Samuilove kćerke udate za Vladimira, one iste koju Ljetopis Popa Dukljanina naziva Kosarom. Ova Prokićeva emendacija prihvaćena je i važi još i danas, мada se iz ispravki Mihaila Devolskog to ne može nipošto zaključiti. Bolje obaviješten, ili raspolažući dodatnim informacijama, Mihailo Devolski nedvosmisleno tvrdi da su prilike u Draču bile mirne dok je ''Trimalijom i obližnim oblastima Srbije vladao Vladimir, po kćeri Teodoritov zet, čovjek pravedan, miroljubiv i pun vrlina''. Ako se prihvati Prokićeva emendacija, tekst postaje nejasan, a rečenica logički nedovršena, pa mislimo da su primjedbe Adonca veoma umjesne, pogotovu što one nijesu usamljene, ni u izvornoj građi.

DVIJE GRČKE VERZIJE

U grčkom žitiju su sačuvane dvije verzije o knezu Vladimiru. Prva je veoma kratka. Ona govori da je Vladimir kao veliki pobornik ortodoksije bio ''bogomilima, jereticima, masalijanima poraz, zabludi propast, a vjeri pravilo. Njega su bezbožni jeretici i rođaci napali i glavu mu odsjekli, a on je svoje gonioce pobijedio... ubice upropastio, zavisnike satro, i iz onog privremenog prešao u neporočno i besmrtno carstvo''.
Druga varijanta je opširnija i nosi i u cjelini i u pojedinostima vidne znake svoga porijekla. Vladimir je sin Nemanjin (?!) i nastavljač djela sv. Klimenta koji je uz pomoć bugarskog cara Simeona ''uništio jeres Bogomila i Masalijana, koja se ovdje nalazila po cijeloj Bugarskoj i po svim okolnim joj krajevima''. Oženjen Samuilovom kćerkom ''on je sa svom pažnjom čuvao djevičanstvo, gledajući kad će ulučiti priliku da i ženu obrati u onu vrlinu u kojoj se i sam nalazio''. U borbama sa carem Vasilijem Vladimir postiže sjajnu pobjedu na Keraunskim visovima (Akrokeraunske planine), što izaziva nepomirljivu mržnju i neprijateljstvo u brata njegove žene, koja je, kao i njen brat, ''bila prihvatila korijenje otrovne bogomilske i masalijanske jeresi i ne htjede da se klanja ikonama i krstu''. Šurak iskoristi priliku, ne kaže se gdje, i ubije ga. Kad je narod saznao za nepravedno ubistvo dobrog kralja, skupi se ''i sahrani djevičansko prečisto kraljevo tijelo sa kandilima i pojanjem''.

Je li Vladimir sahranjen u Krajini, Draču ili Šin Đonu

Posljednji opis Vladimirove smrti nalazi se u službi na grčkom jeziku. I u njoj je Vladimir, navodno kao sin Nemanjin, ''izučavao neporočnu i pravoslavnu vjeru od svetih sedmobrojnika, Klimenta to jest, preblaženog Neuma, Kirila, Metodija i ostalih presvijetih ranoapostola, prosvjetilaca onih krajeva i glasnika istine, koji su se mnogo trudili s božanskom revnošću, i koji su obratili u pravoslavlje zabludjele narode Mizije, Arbanije, Dalmacije, Ilirike i Srbije od jeretika Masalijana i Bogomila''. Dalje se izlaže njegova tragična pogibija kao i u širem žitiju sa nekim zamjerljivim dopunama. Mada je, primjera radi, Vasilije Drugi pokorio Bugarsku i napao na Vladimira koji je vladao ''predjelima Trivalske, Arbanije i okolnim'', pobijedio je Vizantince i ''postao veliki i gospodar cijele Bugarske, Srbije, Ilirika i Arbanije”.
“Vraćajući se, dakle, i pošavrši ovamo u Albaniju, uluči priliku od boga gonjeni mu šurak, i kad su silazili putem, iznenada pokaza zlu namjeru usred vojske, i poteže mač, udarivši ga njime jedanput, ali ne postiže što je htio. Onda mu za drugi put pravedni dade svoj kraljevski mač, i reče mu: uzmi i odsijeci glavu za istinu i za pravoslavlje''.

[Zvek_Zivi]

O Duklji :
http://www.montenegrina.net/pages/pa...ska_drzava.htm
Rekli su o Duklji (jasno ka dan nema veze sa serbaljima:http://www.montenegrina.net/pages/pa...c_o_duklji.htm
Eo sto ti pise Porfirogenit
http://www.montenegrina.net/pages/pa...na_balkanu.htm
http://www.montenegrina.net/pages/pa...kraljevine.htm
Dukljanski knezevi ( u izradi)
http://www.montenegrina.net/pages/pa...ki_knezevi.htm
O Vladimuru :

http://www.montenegrina.net/pages/pa..._vladimiru.htm
Sveti Vladimir Dukljanski :
http://www.montenegrina.net/pages/pa...dukljanski.htm

Dukljansko Zecki kralj Mihailo Vojislavljevic

http://www.montenegrina.net/pages/pa...slavljevic.htm

[Zvek_Zivi]

I Zapamti Petar I Petrovic poznat pod imenom SV Petar Cetinjski Cudotvorac ,nikat nije reka da je serbalj tj serbin ,niti ikat dovodijo serbaljstvo u kontekstu sa Crnogorcima !
Najsvjezi podatak ti je da na potonjem referendumu je bilo 99.8 % CRNOGORACA !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ps. kudj se djedose serbalji ?????? ( da nijesu poginuli kad su rusili onije " 6 " (ses) dzamija te rekose e su bile na Cetinje hahahahahahahahahahaahahhahaha !

[Slavic]

I Zapamti Petar I Petrovic poznat pod imenom SV Petar Cetinjski Cudotvorac ,nikat nije reka da je serbalj tj serbin ,niti ikat dovodijo serbaljstvo u kontekstu sa Crnogorcima !
Najsvjezi podatak ti je da na potonjem referendumu je bilo 99.8 % CRNOGORACA !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ps. kudj se djedose serbalji ?????? ( da nijesu poginuli kad su rusili onije " 6 " (ses) dzamija te rekose e su bile na Cetinje hahahahahahahahahahaahahhahaha !

Svasta, pa ti ne znas nista o crnogorskoj istoriji. A izgleda i sire - termin "Serbalj" ne postoji. Sv. Petar Cetinjski je tvrdio da je obnova Srpskog carstva na Crnoj Gori i njena vjecna duznost. 1807. godine stvorio je plan za stvaranje Srpskog carstva sa prijestonicom u Dubrovnikum ciji bi car bio ruski, a on kao njegov savladar i sustinski administrator na mjestu. Nije li cudno to sto je odabrao katolicki grad za prijestonicom (no koji je tada prigrlio srpstvo jednim dijelom)? Da li to mnogo govori o srpstvo=pravoslavlje.

Pred boj za Martinice 11 Jula 1796. godine on je rekao da Crnogorci imaju srpsko srce koje im kuca im da im kljuca srpska krv u tijelu. A septembra 1796. pred Kruse, on se pozivao na srpsko ime Crnogoraca i nazvao Crnogorce srpskim vitezima.

Maja 1829. godine Petar se obraca podgorickom guverneru Tahir-begu Avericu i moli ga za saradnju, pozivajuci se na zajednicko slavenoserbsko porijeklo. On je naravno, bio musliman. A u samom testamentu 18 oktobra 1830. on kaze da je Crna Gora srpskog roda.

[FORMICA]

Svasta, pa ti ne znas nista o crnogorskoj istoriji. A izgleda i sire - termin "Serbalj" ne postoji. Sv. Petar Cetinjski je tvrdio da je obnova Srpskog carstva na Crnoj Gori i njena vjecna duznost. 1807. godine stvorio je plan za stvaranje Srpskog carstva sa prijestonicom u Dubrovnikum ciji bi car bio ruski, a on kao njegov savladar i sustinski administrator na mjestu. Nije li cudno to sto je odabrao katolicki grad za prijestonicom (no koji je tada prigrlio srpstvo jednim dijelom)? Da li to mnogo govori o srpstvo=pravoslavlje.

Pred boj za Martinice 11 Jula 1796. godine on je rekao da Crnogorci imaju srpsko srce koje im kuca im da im kljuca srpska krv u tijelu. A septembra 1796. pred Kruse, on se pozivao na srpsko ime Crnogoraca i nazvao Crnogorce srpskim vitezima.

Maja 1829. godine Petar se obraca podgorickom guverneru Tahir-begu Avericu i moli ga za saradnju, pozivajuci se na zajednicko slavenoserbsko porijeklo. On je naravno, bio musliman. A u samom testamentu 18 oktobra 1830. on kaze da je Crna Gora srpskog roda.

Zar ja ne pročitah neđe da su ti govori o kojima pričaš pogrešno navedeni. Odnosno da ne pominje ni srce ni krv jer nije ni imao na šta da se pozove. Kakvo crno junaštvo poslije 400 godina robovanja

[Ćipur]

Ne, ne. Porfirogenit zapisuje samo Srbe i Hrvate, nema nikakvih Dukljana. :lolblue:

Mali Đokica (Slavic) tumači DAI a nikada ga nije pročitao! :lolblue:
No, to je klasični Svetosavac, identitet mu je u kafanskim pričama o Kosmetskoj đevojci i Srletu Zlopogleđi. Pošto realne istorije nema, bajke je prihvatio kao istoriju!
E sad, vjerujete li ovom malom Svetosavcu ili najvećem srpskom vizantologu?

• Prof. dr Radivoj Radić komentariše DAI (De Administrando Imperio) Konstantina VII Porfirogenita

I u međunarodnim okvirima vrlo cijenjeni, prof. Radivoj Radić sa beogradskog univerziteta, komentariše DAI, (De administrando Imperio) - >O upravljanju Carstvom<, spis vizantijskog Cara Konstantina VII Porfirogenita, napisan polovinom X vijeka.

Evo što kaže Radivoj Radić:

====

[...] Valja naglasiti da je Porfirogenitov Spis o narodima zbog svoje prirode i svojstava sačuvanih podataka najvažniji izvor za ranu istoriju kako evropskih tako i vanevropskih naroda. Reč je o izvanredno dragocenom istočniku koji je, po svoj prilici, najviše proučavan vizantijski izvor. I, što je možda najvažnije, poverenje u njegove vesti u nauci neprestano raste. Ovo naglašavam posebno stoga što se iz pisanja pseudoistoričara može steći sasvim pogrešan utisak da se radi o izvoru kojeg su se svi odrekli, a samo ga uvažava srpska zvanična istoriografija. U stvari, istina je sasvim suprotna: caru-piscu svi veruju, osim srpskih pseudoistoričara i, takođe, hrvatskih pseudoistoričara koji za njega vele da je “car-lažac”.

Iz perioda 7-11. veka ostalo je sačuvano više od dvadeset imena slovenskih skupina sa velikog prostora od Koruške do Peloponeza i Crnog mora. Idući od zapada ka istoku i jugu, uzimajući samo nesporna imena, susrećemo:

Karantance (Horutane), Hrvate, Guduskane, Neretljane, Zahumljane, Srbe, Travunjane, Konavljane, Dukljane, Moravljane, Timočane, Severce, Druguvite, Velegezite, Verzite, Sagudate, Rinhine, Strimonce, Vajunite i na Peloponezu Jezerite i Milinge.

Dakle, deo Slovena, Jezeriti i Milinzi, nastanio se na Paloponezu 587. godine, a Srbi i Hrvati su došli u vreme cara Iraklija, što će reći, nekoliko decenija kasnije [...]

=====

http://www.knjigainfo.com/index.php?...cid%3D93603 @

Pored Srba i Hrvata imamo još dakle 20 slovenskih skupina.
No, svaki Svetosavac je rođeni povjesničar, izmišlja svoju povijest kako mu svetosavskom srcu drago! :blah:
Nije to ništa strašno, Srbi ijekavci koji nemaju svoju srpsku povijest u arhivama (narod koji je izmislio Vuk Karradžić), imaju je u kafanskim pričicama! :ass:

[Zvek_Zivi]

Svasta, pa ti ne znas nista o crnogorskoj istoriji. A izgleda i sire - termin "Serbalj" ne postoji. Sv. Petar Cetinjski je tvrdio da je obnova Srpskog carstva na Crnoj Gori i njena vjecna duznost. 1807. godine stvorio je plan za stvaranje Srpskog carstva sa prijestonicom u Dubrovnikum ciji bi car bio ruski, a on kao njegov savladar i sustinski administrator na mjestu. Nije li cudno to sto je odabrao katolicki grad za prijestonicom (no koji je tada prigrlio srpstvo jednim dijelom)? Da li to mnogo govori o srpstvo=pravoslavlje.

Pred boj za Martinice 11 Jula 1796. godine on je rekao da Crnogorci imaju srpsko srce koje im kuca im da im kljuca srpska krv u tijelu. A septembra 1796. pred Kruse, on se pozivao na srpsko ime Crnogoraca i nazvao Crnogorce srpskim vitezima.

Maja 1829. godine Petar se obraca podgorickom guverneru Tahir-begu Avericu i moli ga za saradnju, pozivajuci se na zajednicko slavenoserbsko porijeklo. On je naravno, bio musliman. A u samom testamentu 18 oktobra 1830. on kaze da je Crna Gora srpskog roda.

Jes dome ,Zika Snicla from Leskovac zna a mi Cetinjani neznamo ,e stavrno treba da ne sram i stid hahahahahahah ! Mi znademo odlicno kako ste falcifikovali Gorski Vijenac a uste ljepce znademo kako ste ni uz pomoc povampirene spc falcifikovali svaki citab pecatniju i ostalo zato govor (ako ga nijesi nareza na CD ) Petra naskoga Cetinjskoga ostavi za vas u serbiju !!!!!!
Nema jednoga jedinskoga dokumenta u arhuv Crne Gore iliti Muzej dje je SV Petar Cetinjski poistovjeciva Crnogorce i serbalje -srbe ili ih u bilo cesovom kontekstu poveziva !!!!!!

Srbi naselili Bjelasicu u ledeno doba, faks ciči zbog Filermose


U Crnoj Gori često se dešava da se kvalitet istorijskog djela utvrđuje na osnovu njegove upotrebljivosti za političku ideju ili na osnovu ličnih afiniteta prema istoričaru koji je njegov autor. Takvo naopako vrednovanje istorijskog djela, koje, istina, nijesu nametnuli istoričari, postoji u Crnoj Gori gotovo otkad postoji istoriografija. Čak i danas, umjesto uobičajene podjele na loše i dobre istoričare, odnosno, na dobra i loša istoriografska ostvarenja, postoji podjela na “naše” i “njihove” istoričare, pri čemu su oni “naši” obavezno dobri, a oni “njihovi” neminovno loši. Dešava se i da u javnosti uistinu loš istoričar dobije mjesto koje mu ne pripada samo zato što je “naš“, a dobar istoričar da bude prećutkivan samo zato što je “njihov”. Ova podjela na “naše” i “njihove” učinila je da ispred imena istoričara obavezno ide nacionalna ili vjerska odrednica, tako da sada imamo Srbe-istoričare, Crnogorce-istoričare i, napokon, “Turčina koji piše istoriju”. Nacionalna ili vjerska odrednica ispred istoričarevog imena postala je važan element za utvrđivanje kvaliteta njegovog naučnog djela i ujedno garancija istinitosti njegovih tvrdnji. Sjetimo se samo sa kolikim je nepovjerenjem i animozitetom dio javnosti dočekao knjigu “Skrivana strana istorije” dr Šerba Rastodera, zasigurno najznačajnijeg predstavnika moderne crnogorske istoriografije, i to samo zato što im nije odgovarala njegova vjerska pripadnost. Očito, neki ljudi nikako ne mogu da shvate da je istorija zanat, a ne rod vojske u kome se služi naciji. Čim kritikujete istoričara koji i u spavaću sobu ulazi s vučedolskim Krstaš-barjakom, onda se kritika te knjige doživljava kao napad na Crnu Goru, a čim pohvalite knjigu istoričara koji je označen kao crnogorski Srbin, obavezno vas optuže za dodvoravanje Beogradu. Zato u Crnoj Gori istoričar koji se uznosi svojim crnogorstvom ili koji paradira svojim srpstvom, može da piše gluposti do mile volje, jer ga od kritike unaprijed štiti njegova nacionalna pravovjernost. Sakriveni iza tobožnjih “interesa nacije” ili političke ideje za koju je bore, ovi istoričari su istorijsku nauku pretvorili u partiotsku disciplinu. Evo nekoliko primjera “patriotskog mišljenja” istoričara.
Početkom 1990. godine akademik Vlado Strugar napisao je “Povelju Jugoslavije”, odnosno, ustav za planiranu “treću” Jugoslaviju.
- Spremio sam Povelju Jugoslavije da je - kad se navesti rad u parlamentu o novom ustavu zemlje - uručim kao predlog - veli Strugar o motivima koji su ga podstakli da se pozabavi ovim poslom. Svoju Povelju Strugar je umnožio u 300 primjeraka i poslao je na neke važne adrese. Iako Povelja nije imala nikakvu političku težinu, Strugarev napor da je napiše, od njega samog tretiran je kao patriotsko pregnuće, klasičan je primjer istoričarevog služenja zlu. Čak nekoliko godina prije nego je počeo Miloševićev rat za etnički čiste teritorije, istoričar Vlado Strugar je članom 28 Povelje predvidio mogućnost promjene republičkih granica i obrazovanje zasebnih nacionalnih republika u okviru republika-članica tadašnje Jugoslavije. Da ne bi bilo nedoumica oko graničnih linija koje treba korigovati, Strugar članom 557 predviđa da se organizuju “oblasni referendumi” u istočnoj Bosni, istočnoj Hercegovini, južnoj Hercegovini, zapadnoj Bosni, zapadnoj Sremu, istočnoj Slavoniji i Baranji. Stanovništvo istočne Bosne, zapadnog Srema, istočne Slavonije i Baranje trebalo je da odluči da li će ostati u sastavu matičnih republika ili će se pripojiti Srbiji, dok su istočni Hercegovci trebali da odluče o ujedinjenju s Crnom Gorom. I napokon, stanovništvo južne Hercegovine i zapadne Bosne trebalo je da odluči da li će ostati u sastavu BiH ili će se pripojiti Hrvatskoj. Eto tako je akademik Strugar zakonski uredio rasparčavanje Bosne i Hercegovine i “pravednu” prekompoziciju Hrvatske. Svi koji poznaju istoriju srpske političke kartografije lako će u ovom Strugarevom planu prepoznati jednu skromniju varijantu “velike Srbije”. Zatim su krenuli tenkovi.
Pored istoričara koji se bave rješavanjem krupnih pitanja nacije, postoje istoričari-patrioti koji svoju struku koriste za promovisanje našeg bogatog kulturnog nasljeđa. Jedan od takvih istoričara je doktor istorijskih nauka Radomir Bulatović (1935), dugogodišnji direktor Narodnog muzeja Crne Gore i aktuelni direktor Njegoševog mauzoleja. U želji da naučnoj javnosti predstavi relikvije koje se nalaze u Crnoj Gori, dr Bulatović je 1995. godine objavio knjigu “Najveće hrišćanske svetinje” (Podgorica, 1995). Knjiga je objavljena na srpskom, ruskom i engleskom jeziku, a recenzirao je prof. dr Slobodan Tomović. U toj knjizi jedno poglavlje posvećeno je ikoni Bogorodice Filermose, koju je Bulatović proglasio čudotvornom. Pored nekih zanimljivosti u vezi sa ikonom, zaslugom dr Radomira Bulatovića domaća i svjetska javnost saznala je i da se slika Bogorodice Filermose ne može poslati telefaksom! Kako tvrdi dr Bulatović, uzalud stavljate sliku Bogorodice Filermose u telefaks - umjesto njenog lika izlazi čisti bijeli papir, a uređaj, koji je proizvod najveće američke pameti, samo žalostivo cijuče.
- Stavljali smo nekoliko puta njenu sliku u telefaks”, kaže Bulatović, “a on je samo cičao. Lik se nije pojavljivao. Službeno je to bilo potrebno učiniti, ali nije uspjelo.” (str. 59). Kako je slika ikone poslata kome je trebalo, ako već telefaksom to nije bilo moguće, dr Bulatović ne objašnjava, iako bi i to bilo od značaja za istorijsku nauku.
Istoričar dr Radomir Bulatović došao je do još nekih značajnih naučnih otkrića. U knjizi “Starozavjetni toponimi na Bjelasici” (Andrijevica, 1998) dr Bulatović je ustvrdio da su Sloveni došli na Balkan još u ledenom dobu ili 70.000 prije Hrista, a ne u 6. i 7. vijeku nove ere (str. 139). Takođe, u ledenom dobu Srbi su naselili planinu Bjelasicu, što dr Bulatović dokazuje činjenicom da Srbi zadnjicu zovu “tur”, a na Bjelasici se i danas kaže: “dobićeš po turu”. Ipak, da bi ova naučna teza bila vjerno prenesena, navešćemo citat iz Bulatovićeve knjige:
- Srbi kažu za guzicu tur. Eto ko je živio u ledeno doba na planini Bjelasici, kada se sada ove 1997. godine, kaže za neposlušnog Хdobićeš po turuХ. Nije slučajno tur i guzica istog ili sličnog značenja, jer je poznato da se u pećinama nalaze iz ledenog doba kosti divljeg govečeta tura, kojim su se ljudi hranili” (str. 132).
Pored ovog neobičnog otkrića, dr Bulatović utvrdio je i da je Kotor dobio ime po toru, tj. oboru za stoku. Bulatović je lucidno rastavio ime ovoga grada na dva sloga (Ko-tor) i konstatovao da je ovo primorsko mjesto bilo zimsko stanište za njeguške čobane i njihovu stoku. Domišljati Bulatović ne objašnjava otkud kod crnogorskih seljaka iz kontinentalnih krajeva potreba da stoku zimi dognaju na morsku obalu, niti objašnjava čime je u Kotoru prehranjivana. Crnogorski seljaci jesu imali plemićkih manira, ali njihova briga da im ovce provedu zimu u toplijim krajevima, ipak, nam izgleda malo pretjerana. Bokokotorski zaliv kao crnogorsko zimovalište za stoku bio bi odista idealan ukoliko bi se stoka mogla prehranjivati ruzmarinom, a pojiti morskom vodom. No, uprkos tome istoričar Bulatović uporan je u uvjerenju da je crnogorska stoka zimovala na kotorskoj rivi, pa svoju tvrdnju podupire i sopstvenim vizuelnim utiskom. Kotor, veli Bulatović, kad se gleda sa Lovćena odista liči na tor! (str. 136). E, pa neka je blagoslovena ruka iz Ministarstva kulture koja je potpisala rješenje o imenovanju ovog čovjeka za direktora Njegoševog mauzoleja.

[Zvek_Zivi]

.
.
.................... PATR II ::::::::::::::::::::::::::::
.
--------------------------------------------------------------------------------
Kako akademik Lakić objašnjava pojavu termina “velikosrpski hegemonizam”

Originalnosti u naučnom zaključivanju ne nedostaje ni akademiku CANU Zoranu Lakiću, jednom od naših najpoznatijih istoričara. Po prirodi hrabar i samouvjeren, on je krajem 2002. godine otišao na skup o “Velikoj Srbiji”, koji je organizovala Srpska akademija nauka i umjetnosti, i usred Beograda iznio nekoliko interesantnih istorijskih tvrdnji. Na početku svog izlaganja pred uglednicima SANU, akademik Lakić je rekao da je cilj njegovog rada da objasni “kada se i kako u Crnoj Gori pojavio termin - velikosrpski hegemonizam” (Velika Srbija - istine, zablude, zloupotrebe, Zbornik radova sa međunarodnog naučnog skupa, Beograd, 2003, str. 261). Začudo, nakon te konstatacije akademik Lakić tvrdi da je termin “velikosrpski hegemonizam” pronašao u tekstovima pisanim 1913. godine, povodom stogodišnjice Njegoševog rođenja. To znači da je ova ideološka kovanica crnogorski izum, iako svi ostali srpski akademici jednoglasno tvrde da je ona proizvod neprijateljske austrougarske propagande. Ipak, da vidimo gdje je to u tekstovima iz 1913. akademik Lakić pronašao termin “velikosrpski hegemonizam”. Pronašao je, vjerovali ili ne, jednu rečenicu upućenu Njegošu, koja glasi: “Slava ti veliki Srbine”. I to je za njega dokaz o postojanju “velikosrpske terminologije” u Crnoj Gori. Dakle, jedan akademik ne razlikuje pridjev od ideološkog termina. Ova pogreška nekako bi mu bila oproštena da barem poznaje problematiku o kojoj piše. Međutim, on ovu problematiku ne poznaje čim tvrdi da se o velikoj Srbiji prvi put pisalo u Crnoj Gori 1913. godine. Ovom prilikom otkrićemo akademiku Lakiću da se “velikosrpska terminologija” prvi put javila u Crnoj Gori 1871. godine, i to u književnom časopisu “Crnogorka”. Zar ne izgleda tužno kada ugledni istoričar promaši datum rođenja za četrdeset i dvije godine?
Na skupu o “Velikoj Srbiji” akademik Lakić je svoje kolege informisao i o aktuelnom antisrpstvu u Crnoj Gori. On kaže da u Crnoj Gori srbofobiju podstiče politička elita, koja formira “paralelne institucije” i omogućava njihovu “destruktivnu djelatnost”. Zatim akademik Lakić saopštava da se na sportskim priredbama čuju uzvici “Srbe na vrbe” i “Ubij Srbina”, da se zabranjuju srpske pjesme i da su napravljeni spiskovi za odstrel, koji su čak i objavljeni (str. 272). Kakva li je jeza prožimala srpske akademike dok su slušali kako u Crnoj Gori uzvikuju “Srbe na vrbe” i prave spiskove za likvidaciju. Akademik Lakić je, naravno, plasirao najobičnije izmišljotine o prilikama u Crnoj Gori, opisujući svoju zemlju kao Hrvatsku iz vremena Anta Pavelića. Sve ove izmišljotine trebale su mu da bi sebe predstavio vitezom koji, i pored postojanja spiskova za likvidaciju (na kojima je visoko rangiran), čvrsto drži zastavu srpstva u Crnoj Gori. No, da bi uplašenim akademicima dao malo nade, akademik Lakić je dodao jednu ohrabrujuću novost: na zidovima crnogorskih zgrada sve je više grafita protiv srbofobije. Jedan od takvih glafita glasi: “Dosta je bilo” (str. 272). Akademik Zoran Lakić je nesumnjivo prvi crnogorski istoričar koji umjesto da čita istorijske izvore, čita grafite po podgoričkim zidovima i na osnovu njih donosi ozbiljne naučne zaključke. Ako je, shodno njegovom mišljenju, grafit istorijski izvor, onda će on ubrzo krečenje proglasiti nasiljem nad istorijom.

[Slavic]

I Zapamti Petar I Petrovic poznat pod imenom SV Petar Cetinjski Cudotvorac ,nikat nije reka da je serbalj tj serbin ,niti ikat dovodijo serbaljstvo u kontekstu sa Crnogorcima !
Najsvjezi podatak ti je da na potonjem referendumu je bilo 99.8 % CRNOGORACA !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ps. kudj se djedose serbalji ?????? ( da nijesu poginuli kad su rusili onije " 6 " (ses) dzamija te rekose e su bile na Cetinje hahahahahahahahahahaahahhahaha !

A to 99.8%...bi moglo samo znaciti da je ultranacionalizam bio osnova tog bloka. Ali naravno nije istina. Ogromna vecina Albanaca je glasalo...osim toga tako je i dosla pobjeda.

[Slavic]

Mali Đokica (Slavic) tumači DAI a nikada ga nije pročitao! :lolblue:
No, to je klasični Svetosavac, identitet mu je u kafanskim pričama o Kosmetskoj đevojci i Srletu Zlopogleđi. Pošto realne istorije nema, bajke je prihvatio kao istoriju!
E sad, vjerujete li ovom malom Svetosavcu ili najvećem srpskom vizantologu?

• Prof. dr Radivoj Radić komentariše DAI (De Administrando Imperio) Konstantina VII Porfirogenita

I u međunarodnim okvirima vrlo cijenjeni, prof. Radivoj Radić sa beogradskog univerziteta, komentariše DAI, (De administrando Imperio) - >O upravljanju Carstvom<, spis vizantijskog Cara Konstantina VII Porfirogenita, napisan polovinom X vijeka.

Evo što kaže Radivoj Radić:

====

[...] Valja naglasiti da je Porfirogenitov Spis o narodima zbog svoje prirode i svojstava sačuvanih podataka najvažniji izvor za ranu istoriju kako evropskih tako i vanevropskih naroda. Reč je o izvanredno dragocenom istočniku koji je, po svoj prilici, najviše proučavan vizantijski izvor. I, što je možda najvažnije, poverenje u njegove vesti u nauci neprestano raste. Ovo naglašavam posebno stoga što se iz pisanja pseudoistoričara može steći sasvim pogrešan utisak da se radi o izvoru kojeg su se svi odrekli, a samo ga uvažava srpska zvanična istoriografija. U stvari, istina je sasvim suprotna: caru-piscu svi veruju, osim srpskih pseudoistoričara i, takođe, hrvatskih pseudoistoričara koji za njega vele da je “car-lažac”.

Iz perioda 7-11. veka ostalo je sačuvano više od dvadeset imena slovenskih skupina sa velikog prostora od Koruške do Peloponeza i Crnog mora. Idući od zapada ka istoku i jugu, uzimajući samo nesporna imena, susrećemo:

Karantance (Horutane), Hrvate, Guduskane, Neretljane, Zahumljane, Srbe, Travunjane, Konavljane, Dukljane, Moravljane, Timočane, Severce, Druguvite, Velegezite, Verzite, Sagudate, Rinhine, Strimonce, Vajunite i na Peloponezu Jezerite i Milinge.

Dakle, deo Slovena, Jezeriti i Milinzi, nastanio se na Paloponezu 587. godine, a Srbi i Hrvati su došli u vreme cara Iraklija, što će reći, nekoliko decenija kasnije [...]

=====

http://www.knjigainfo.com/index.php?...cid%3D93603 @

Pored Srba i Hrvata imamo još dakle 20 slovenskih skupina.
No, svaki Svetosavac je rođeni povjesničar, izmišlja svoju povijest kako mu svetosavskom srcu drago! :blah:
Nije to ništa strašno, Srbi ijekavci koji nemaju svoju srpsku povijest u arhivama (narod koji je izmislio Vuk Karradžić), imaju je u kafanskim pričicama! :ass:

Pogresno sam se izrazio. Htio sam reci da tu nema nikakvih naroda, vec jedan isti narod tu zivi tu i tamo, i koji je po lokalitetima dobio manja imena. No kasnije su jedino Srbi i Hrvati, do formiranja vecih naroda i etnogeneze IX stoljeca, "narodi".

[Slavic]

Zar ja ne pročitah neđe da su ti govori o kojima pričaš pogrešno navedeni. Odnosno da ne pominje ni srce ni krv jer nije ni imao na šta da se pozove. Kakvo crno junaštvo poslije 400 godina robovanja

Ha? Ne. kakvih 400 god robovanja?

[Ćipur]

Ha? Ne. kakvih 400 god robovanja?

Pa da Slavic je genije istorijskih nauka. Posto on smatra da Srbi nijesu ni postojali, to znaci nijesu ni robovali! Kako su robovali Turcima kad nijesu ni postojali!!! Jel tako Slavic?

ha ha ha

[Zvek_Zivi]

A to 99.8%...bi moglo samo znaciti da je ultranacionalizam bio osnova tog bloka. Ali naravno nije istina. Ogromna vecina Albanaca je glasalo...osim toga tako je i dosla pobjeda.

Moram ti rec ka Cetinjanin da lazes ! Nema albanaca na Cetinje do dva tri koji su se fresko doselili tj izbjeglice ,ali zato su Crnogorci 99, 8 % pa ti sad sviraj koko godj oces !!!