NLO, Gdje su vanzemaljci, Fermi Paradox.

[MadGod]

No,nije li problem (okvirno gledano) ovog stanovišta,kao i bilo kog drugog koji bi mogao da tvrdi da je veoma kompleksan život neka vrsta 'ekskluzivnog' događaja za našu planetu činjenica da je svemir beskonačan (ili radije nesagledivo konačan)?

Da, to bi bio problem.

Kada bi svemir bio beskonačan, ne bi uopšte morali da mozgamo o ovome - vjerovatnoća da vanzemaljski život postoji bi bila fiksnih 100%. U beskonačnom svemiru sve što je moglo da se dogodi se već dogodilo, a to je samo početak serije paradoksa koje koncept beskonačnosti svemira sa sobom nosi. Beskonačni svemir svakako nije činjenica - to pitanje je još uvijek vrlo otvoreno, ali moram da priznam da odavno nisam čuo argument ili ideju koja ide u prilog beskonačnosti na nivou (našeg) univerzuma.

Što se tiče sagledivog svemira, radi se o dijelu svemira nama dostupnom u smislu da je svjetlost odatle imala dovoljno vremena da "stigne" do nas. U tom smislu, saglediv svemir se širi svakog trenutka. Ukoliko smo skoni ideji da je svemir konačan, u teoriji je potrebno konačno mnogo vremena da bi saglediv svemir obuhvatio naš svemir u cjelosti (u praksi to neće biti slučaj, zahvaljujući gravitaciji, odnosno gubitku informacija usljed gravitacionih efekata). Kako god bilo, sama konačnost čini analize vjerovatnoće relevantnim, naročito imajući u vidu uniformnost zakona fizike.

Takođe,ne bih rekao da ovo apsolutno isključuje mogućnost postojanja vanzemaljskog života.

Naravno da ne, daleko od toga. Vjerovatnoća ne može apsolutno isključiti bilo šta (sem upravo u slučaju beskonačnih vrijednosti), niti je to ono što sam htio da impliciram.

Svakako je moguće da u nama dostupnom prostorvremenskom okviru postoje vanzemaljski oblici života - naravno, iz očiglednih razloga je mnogo vjerovatnije da su to jednoćelijski ili primitivni višećelijski organizmi nego bića koja su na evolutivnom stadijumu čovjeka (ili višem, što je tek malo vjerovatno). Po nekoj mojoj intuitivnoj analizi vjerovatnoće na osnovu trenutno poznatih cifara, ono što tvrdi REH ima najviše smisla. Kritike svakako postoje, kao u ostalom i za svaku aktuelnu hipotezu koja nudi odgovor na Fermijev paradoks. Daleko od toga da mogu kategorično tvrditi da je REH istinita, ali je meni svakako na prvom mjestu od ponudjenog.

Teško je zamisliti da u okviru tričavih desetak hiljada godina našeg vremena, koliko postoji ljudska civilizacija (tu sam velikodušan, ako ne cjepidlačimo bliže je pet nego deset) - što bi bio jedva primjetan trenutak u odnosu na kosmički red veličina - koegzistira dvije, tri ili pet čovjekolikih vrsta u našem univerzumu.

Kad bi koegzistencija inteligentnih vrsta bila vrlo vjerovatna, onda bi tek vjerovatno bilo da je mnogo takvih vrsta "protutnjalo" univerzumom prije nas. Sve te civilizacije su morale ostaviti svoj "trag" makar u vidu radio signala. Štaviše, signal koji bi mi danas pokupili i koji bi upućivao na inteligentan život bi mnogo vjerovatnije dolazio od davno odumrle vrste nego od nekoga sa kim bi mogli da ostvarimo kontakt, jer je vjerovatnije da civilizacija koja ih je odaslala pripada periodu od par milijardi godina / svjetlosnih godina, nego neuporedivo manjem periodu od nekoliko hiljada.

Da se "potrefimo" ili čak sretnemo sa nekim baš u ovih kratkih 10000 godina, uz sve uslove koji moraju biti ispunjeni da bi se uopšte omogućilo živom biću da evoluira do ovog nivoa - svakako to ne bih svrstao u kategoriju "velike" vjerovanoće (mada je to već subjektivna stvar).