Da li vam se ikad desilo da ste pored svih svojih najboljih namjera uspjeli nekog da iznevjerite...povrijedite...U dovoljnoj mjeri da nema povratka,niti gumice za brisanje..
Da li vam je tad uspjelo bar da kazete sebi:"to je to,sad moram da platim cijenu i da se nosim sa time da me ne zeli vise u svojoj blizini,ni da me vidi ni da me cuje,s razlogom..."


Razlog sto mi je palo na pamet da postavim ovu temu jeste sto mi se trenutno vrte neka pitanja na koje nikako da dobijem odgovor:

Zasto oni koji uspiju nekom napraviti rane,u dovoljno velikoj mjeri bolne,ocekuju od tog istog razumijevanje,ono razumijevanje koje kaze "nista sve je to ok,bicemo isto kao da se nista nije dogodilo..."
Zasto im je teze da priznaju da se nisu ponijeli dobro a mnogo lakse naci ma sta bilo samo da je razlog da okrive tog nekog da je sebican u tom nerazumijevanju...
Da li je moguce ikad vise nekom takvom biti makar prijatelj?


Previse nekih pitanja veceras,cini mi se...