In memoriam - Vasilisa Radojevć

[simm]

Biografija sa CANU:

Radojević, Vasilisa, slikarka (Nikšić, 8. VIII 1955).
Diplomirala je slikarstvo na APU u Beogradu (1978).
Studijski se usavršavala u Rimu i Firenci.
Radi kao scenografkinja na RTCG-u.
Bavi se figurativnim slikarstvom i crtežom, koji pripadaju korpusu fantastike.
Njene radove karakteriše silovit, ekspresivan crtački gest i kolorit koji se kreće od tamnog, turobnog do žestokog, eruptivnog.
U kompozicionom smislu, slike su iracionalne, uskovitlane, sa naglašenim dramatičnim momentima.
Ikonografski sloj čine halucinantni prizori u kojima se u zagonetnim uzajamnim odnosima pojavljuje čitav imaginarijum ženskih aktova, krilatih balerina, palih i uzletjelih anđela, zoomorfnih bića, konja, ptica, situiranih na aperspektivnim pozadinama na kojima se naziru obrisi šagalovskih kuća ili pozornica (Balerina, Let).
Ženske figure i balerine u plesnim pozama, koje su, u odnosu na druga bića u komplikovanim scenama, prikazane graciozno i lako, simbolizuju duhovno uspeće i mogu se tumačiti kao transfigurativni autoportreti umjetnice.
Crteži rađeni perom ili bajcom karakteristične šrafure, koji odišu atmosferom melanholije (Poslednji dani), sablasnih opsjena, mračnih slutnji i košmarnih snova (Igra beštija), direktan su odraz ogoljene nutrine umjetnice.
Samostalno je izlagala u Titogradu/Podgorici, Beogradu, Svetom Stefanu, Nikšiću, Dubrovniku, Splitu, Rimu, Budvi, Bečićima, Tivtu i na Sardiniji.
Učestvovala je na brojnim kolektivnim izložbama u zemlji i inostranstvu, među kojima su najznačajnije izložbe u Parizu, Londonu, Firenci, Monaku i Madridu.
Dobitnica je I nagrade za slikarstvo APU, Beograd (1978); I nagrade za crtež Dubrovačkog likovnog salona, Dubrovnik (1982); Nagrade „Pajper”, koja se dodjeljuje najboljem mladom slikaru za izložbu realizovanu u Rimu (1987).
Članica je ULUCG-a od 1978.

Literatura i izvori: M. Lompar, pred. kat., Galerija Kulturnog centra, Beograd, 1980; R. Ćetković, pred. kat., Dom omladine, Titograd, 1983; Đ. Kadijević, pred. kat. Vasilisa Radojević, Galerija „Smit”, Budva, 1994; Lj. Zeković, N. Nikčević, D. Radovanović, M. Dedić, A. Čilikov, „Radojević Vasilisa”, Leksikon crnogorskih umjetnika, 1945–2001, Podgorica, 2001, 201; L. Đurašković Jelušić, pred. kat., Centar savremene umjetnosti Crne Gore, Podgorica, 2011; S. Slovinić, „Vasilisa Radojević, Crteži, Galerija Art, Sveti Stefan, 5. VIII 2000”, Ars Libris (1992–2012), Podgorica, 2013, 30–31; S. Đečević, pred. kat. Vasilisa, JU Muzeji i galerije Podgorice, Podgorica, 2019.

Umrla u Nikšiću, ne zna se kad, ali se zna da je sahranjena 29. oktobra o trošku socijalnog, i da joj je čitulju objavila narodna kuhinja, par prijatelja, i ULUCG.

[AL no1]

A bila je jedna od najljepših Crnogorki,i redovno ljetovala na Sv.Stefanu.

[simm]

Ne sjećam se više gdje i kada, ali jednom je rekla, parafraziram, mnogo sam voljela da crtam Crnu Goru, ali Crna Gora mene nije voljela.

[goozica]

zamjerila joj crna gora njene ljubavi.

[AL no1]

Njena najduža ljubav je bio rodjeni Pg...

Malo je popustila bila,nažalost.

[NotRobot]

Nije da trčimo da pomognemo bilo kome, ali njoj mnogo nijesmo ni mogli.

[retype_htc]

Oglasio se sestrić Vasilise Radojević, čuvene slikarke koju je sahranio Centar za socijalni rad: "Za tetkinu smrt saznali smo preko društvenih mreža, nije bilo oproštajnog govora, nije bilo čitulje"

https://zena.blic.rs/puls-poznatih/o...ijalni/vdtcz8m

[goozica]

Nije mi jasno kako je pored tolikog uspjeha u bg i italiji umrla u nemastini

[AL no1]

Po 3,4 mjeseca je imala plaćen apartman-vilu na Sv.Stefan.