Originally Posted by
Samo Niksic
Pretpostavljam da imenovani onaj dan kad se učilo o CDK (Crnogorski Dobrovoljački Korpus, po uzoru na Ljotićev srpski SDK, u junu 1944 oformili Njemci, Nedić i Đurišić, i formalno ga prisajedinili uz 5 postojećih pukova SDK-a, pa su zato Pavlovih tri puka dobili brojeve šesti, sedmi i osmi, a Pavle dobio položaj zamjenika Koste Mušickog) nije bio u školu
Inače bi znao da je, od oktobra te godine, pomenuta formacija kompletno ušla u sastav SS-a, đe ipak teško da je postojalo junaka i vitezova iz pjesama
A za ove konkretne dvije junačine, Đurišića i Baćovića, možda da trkne do Beograda, u arhiv onaj nekadašnji Vojno-istorijskog instituta, i pročita bar 2-3 depeše Zaharije Ostojića iz zime/proljeća 1943 sa Neretve, da vidi kako ih nesretni Zaharije (inače, od strane Njemačke komande izuteno visoko ocijenjen i smatran za jedinog sposobnog četničkog komandanta) ocrnjava Čiča Draži...
Pa za Baćovića kaže, citiram, ''...ništa ne radi, osim što blati druge i sve tuđe planove kvari i sebe veliča, kukavica...'', a za Đurišića, opet citiram, ''... Dok sam živ neću zaboraviti da se u ovakav kritičan položaj došlo zbog odnošenja pljačke... Pavle i njegovi komandanti nisu shvatili da se na Neretvi brani Crna Gora....''
....pri čemu misli konkretno na to što je Đurišić odobrio svojim vitezovima da prvo doma raznesu ono što su nakrali od poklanog muslimanskog življa čajničkog i fočanskog kraja, pa tek onda da hitaju na Neretvu da se biju sa partizanima. Zbog čega su isti tamo okasnili, a cjelokupan četnički pokret lagano krenuo u bunar.
No nije važno, preskočite ove detalje dosadne, to su i tako samo crno-bijela dokumenta. Nego, koji su naučnici radili ove nauke, zna li se
Si nada nos salva de la muerte, al menos que el amor nos salve de la vida.
Bookmarks