Podgorička skupština i Božićni ustanak

[ASC]

Naravno, ako potpuno navijas za jednu stranu. Drugi ce ti reci da se napadanje Podgoricke skupstine lako rasturi realnim argumentima.

Meni je posebno komicno sto je "zvanicni stav" da je Podgoricks skupstina bila nelegitimna, ali je AVNOJ bio legitiman. Treba li nam boljeg dokaza da kod nas pravni i istorijski "dokazi" zavise iskljucivo od trenutnog politickog kursa.

Strane trupe u državi koje otvoreno podržavaju jednu stranu
7 dana izborne kampanje i biranja poslanika
160/165 za bezuslovno ujedinjenje - 97%
Odluka donijeta aklamacijiom

[wulfy]

Pa vidi, danas možeš izraziti sumnju i u američke predsedničke izbore i njihovu demokratičnost. O izborima i referendumima na Balkanu tek da ne pričamo.

Ali eto ajmo pričati o antidemokratskim izborima pre 100 godina, koja se održava pred završetak najvece svetske klanice i istoriji.
S obzirom na okolnosti, to je bio festival demokratije u Crnoj Gori. Nikad pre toga CG nije imala slobodnije izbore.
Ovde se neki pozivaju na Ustav zemlje koja je okupirana, kapitulirala, čiji zakoni su suspendovani, vlada i vojska raspušteni , a kralj zbrisao iz zemlje.
Može se pričati o agitaciji iz Beograda, ali ne postoji način da se ospori većinska volja za ujedinjenjem. Zelenaši i njihove pristalice su bili malobrojni. To su bili uglavnom neki oficiri i glavarska elita kralja Nikole ili ljudi bliski njoj.
Bjelaši i njihove pristalice su bili mnogobrojniji.Komunisti u CG će se kasnije javiti iz bjelaških redova.

Ljudi u CG su imali čast da se samoopredele u skladu sa temeljnim Vilsonovim principima. Drugi to nisu imali. Ko je pitao ljude u Dalmaciji, Hrvatskoj,Sloveniji, Bosni jesu li za ujedinjenje? Gde su njihove skupštine i izjašnjavanje?

Podgorička skupština je relikt jednog vremena i treba je posmatrati kao deo opštih trendova i procesa u tadašnjoj Evropi. Nestajala su velika carstva, nastajale su mnoge države, samoopredeljenje je bila najmodernija reč i mnogo referenduma i izjašnjavanja (ne samo političkih) je bilo širom Evrope.

Danas kritikovati Podgoričku skupštinu je bezpredmetno, a zabranjivati drugačije mišljenje u vezi nje, poništavati njene odluke je šarlatanstvo i politikanstvo za jednokratnu upotrebu.

Kratko, niko ne spori da je većina bila za to da se formira Jugoslavija. Sporno je što u tu zajednicu nije ušla Crna Gora već je formirana od Srbije i Države Slovenaca, Hrvata i Srba, a prije toga je Crna Gora postala dijelom Srbije. Dakle, izvrtanje je kada se kaže za i protiv ujedinjenja jer je većina bila za ujedinjenje, ali kao treća strana, a ne kao nepostojeća. Ipak, iako nelegalna (Podgorička skupština) ona je imala svoje posljedice koje se ne mogu poništiti pa je svako osporavanje ili bilo što drugo vezano za nju stvar istorije. Taj događaj je proizveo i ne baš lijepe posljedice po pojedine (da ovdje ne pominjem moje iz Crmnice iz 1920 godinu) i to je nešto što je uvreda ako se interpretira onako kako je to uradio ambasador iz Srbije. Potpuno je druga stvar što ja lično mislim da sve ovo nema veze sa podgoričkom skupštinom već da je ovo jedna igrarija da se baci špica. Upalila je. Prije ovoga imali smo (Crna Gora) i gore ,,šamare" (ne samo od Srbije) pa reakcije nisu bile ni približno ovakve.
Kada je Crna Gora priznala Kosovo tada je ambasadorka Crne Gore proglašena za personu non grata u Srbiji. Da li bilo još slučajeva u regionu?

Sent from my Motorola 8400

[Dača]

Ipak ima razlike jer svi ti ljudi koje si naveo do ujedinjenja nisu imali svoje države a Crna Gora jeste.

Nisu imali države, ali su imali neke organe vlasti. Hrvati su recimo imali nekakav Sabor i Narodno vijeće u Zagrebu.
Ali situacija je bila takva da ta tela nisu mogla uspostaviti ni red u državi, a kamoli organizovati nekakvo izjasnjavanje.
Podrazumevalo se valjda da narod želi to ujedinjenje.

Zašto sad neko misli da je u Crnoj Gori bilo drugačije raspoloženje? Svi su bili za ujedinjenje, samo je eto bilo malo onih koji su mislili da se to ujedinjenje moze drugacije izvesti. Ali nikako nisu znali objasniti kako. To je bio njihov najveci problem.
Mogla je CG da ostane i nezavisna država, okružena novom velikom jugoslovenskom državom sa svih strana.
Jel to bilo realno?

[ćepanica]

Nekakvi organi vlasti i makar tih 40 godina nezavisnosti države nisu isto. Siguran sam da bi i istorija drugačije gledala na crnogorski ulazak kao države u Jugoslaviju umjesto utapanja u Srbiju. A i ovih 160/165 glasova za ujedinjenje sa te skupštine neodoljivo podsjeća i po sastavu i po načinu glasanja na Brajovićev parlament i automatsko dizanje ruku. Neka bude da je većinso raspoloženje bilo za ujedinjenje, ali to ne znači da je Podgorička skupština bila ni legitimna ni legalna.

[SKOJ]

Strane trupe u državi koje otvoreno podržavaju jednu stranu
7 dana izborne kampanje i biranja poslanika
160/165 za bezuslovno ujedinjenje - 97%
Odluka donijeta aklamacijiom

A AVNOJ? Poslanici izabrani od strane KPJ, u trenutku kad imas negdje bar 10 stranih armija u drzavi. Posle koliko dana izborne kampanje? Koliko je glasaca glasalo?

Sama tvrdnja da je jedno nelegitimno a drugo legitimno ti je cisti dokaz da se radi o politickoj propagandi, a ne pravnoj ili istorijskoj argumentaciji.

Podgoricka skupstina je tema za koju je najbolje reci da nema konsenzusa u Crnoj Gori a da ce prava istorijska analiza morati da saceka neka srecnija vremena i neke bolje istoricare.

[ASC]

Opšte raspoloženje je svakako bilo u korist ujedinjenja, međutim teorije nema da je postojala apsolutna većina građana (50%+1) koja bi slobodnom voljom podržala nestanak Crne Gore njenim bezuslovnim utapanjem u Srbiju čime je postala samo obična teritorija Srbije.

Da je za tako nešto postojala apsolutna većina, unionisti se ne bi služili svakavkim perfidnim metodama, petljavinama i sklepavanjem Skupštine na vrat na nos za neđelju dana, i donošenjem odluke o državnom statusu za svega tri nedjelje od ulaska srpskih trupa u Crnu Goru. Crnogorski oficiri i činovnici internirani po austrijskim logorima su zadržavani u Bosni od strane srpske vojske, da ne bi bili u prilici da se uključe u politička dešavanja i suprotstave aneksiji.

[kimmi]

Kratko, niko ne spori da je većina bila za to da se formira Jugoslavija. Sporno je što u tu zajednicu nije ušla Crna Gora već je formirana od Srbije i Države Slovenaca, Hrvata i Srba, a prije toga je Crna Gora postala dijelom Srbije. Dakle, izvrtanje je kada se kaže za i protiv ujedinjenja jer je većina bila za ujedinjenje, ali kao treća strana, a ne kao nepostojeća. Ipak, iako nelegalna (Podgorička skupština) ona je imala svoje posljedice koje se ne mogu poništiti pa je svako osporavanje ili bilo što drugo vezano za nju stvar istorije. Taj događaj je proizveo i ne baš lijepe posljedice po pojedine (da ovdje ne pominjem moje iz Crmnice iz 1920 godinu) i to je nešto što je uvreda ako se interpretira onako kako je to uradio ambasador iz Srbije. Potpuno je druga stvar što ja lično mislim da sve ovo nema veze sa podgoričkom skupštinom već da je ovo jedna igrarija da se baci špica. Upalila je. Prije ovoga imali smo (Crna Gora) i gore ,,šamare" (ne samo od Srbije) pa reakcije nisu bile ni približno ovakve.
Kada je Crna Gora priznala Kosovo tada je ambasadorka Crne Gore proglašena za personu non grata u Srbiji. Da li bilo još slučajeva u regionu?

Sent from my Motorola 8400

Ambasador MKD u Srbiji istim povodom, da se ja sjećam.

Što se ostatka posta tiče to je to. Vrlo malo ljudi je bilo protiv ujedinjenja Južnih Slovena. Na kraju, ta ideja je i potekla od Petrovića.

Sporan je način, odnosno činjenica da je država koja je bila na sili strana pobjednica nestala, a dinastija u koju se sad svi kunemo, i Crnogorci i Srbi, detronizovana. Crna Gora je zaslužila, ako ni zbog čeg drugog a ono zbog Mojkovca, da uđe u tu državu pod svojim imenom koje je kao gumicom izbrisano.

Sent from my POCOPHONE F1 using Tapatalk

[wulfy]

A AVNOJ? Poslanici izabrani od strane KPJ, u trenutku kad imas negdje bar 10 stranih armija u drzavi. Posle koliko dana izborne kampanje? Koliko je glasaca glasalo?

Sama tvrdnja da je jedno nelegitimno a drugo legitimno ti je cisti dokaz da se radi o politickoj propagandi, a ne pravnoj ili istorijskoj argumentaciji.

Podgoricka skupstina je tema za koju je najbolje reci da nema konsenzusa u Crnoj Gori a da ce prava istorijska analiza morati da saceka neka srecnija vremena i neke bolje istoricare.

Zasedanje 29.11.1943 god. je bilo, ajde da kažem ,,polulegalno" jer je predsjednik skupštine isti kao predratni, tu su bili predstavnici većine stranaka koje su bile u skupštini prije rata, no tu su bili i predstavnici iz Crne Gore koja nije postojala tako da su to zaista bili nelegitimni predstavnici. U tom momentu (u septembru kapitulira Italija) NOV i POJ su kontrolisali preko pola teritorije Jugoslavije. Dakle, pozicija izborena u ratnim sukobima uz predstavnike predraratnih delegata skupštine.

Ne, ne može se povući paralela.

Sent from my Motorola 8400

[SKOJ]

Zasedanje 29.11.1943 god. je bilo, ajde da kažem ,,polulegalno" jer je predsjednik skupštine isti kao predratni, tu su bili predstavnici većine stranaka koje su bile u skupštini prije rata, no tu su bili i predstavnici iz Crne Gore koja nije postojala tako da su to zaista bili nelegitimni predstavnici. U tom momentu (u septembru kapitulira Italija) NOV i POJ su kontrolisali preko pola teritorije Jugoslavije. Dakle, pozicija izborena u ratnim sukobima uz predstavnike predraratnih delegata skupštine.

Ne, ne može se povući paralela.

Sent from my Motorola 8400

Naravno da ne moze, Podgoricka skupstina je bar nekakve izbore imala. AVNOJ nije.

Ali "zvanicna istorija" tvrdi da je AVNOJ legitiman a Podgoricka skupstina nije.

[licmius]

Nije srpska vojska nego srbijanska (vojska srbije), nije srpska vlast nego srbijanska vlast (vlast srbije), nije pasic srpski politicar nego srbijanski (politicar srbije), zovite ih onako kako su ih zvali tada i kako trebaju da ih zovu i dan danas, prvo ti isti istoričari i tumači istih, a i kako su ih opisivali u originalu u tadašnjim novinama, glasilima, propisima, pismima, itd, a posebno tadašnja vlada u egzilu, kao i isti zelenaši tj komiti a zasto su forsirali na tome da su to srbijanci i da su to srbijanske strukture a ne srpske ostavićemo za druge rasprave

Zelenaši nisu bili protiv srpstva, nego protiv "načina ujedinjenja" juznih slovena i ponasanja i djelovanja srbijanskog "srpstva" i smatranja istog srpstva od "bg vlastele" i forsiranja pogubne ideologije "velja srbija".
Fakat je taj da je pod srbijanskim uticajem odlukom PG skupštine, CG kao država izbrisana tj pripojena Srbiji, i da je ista Srbija takva(sa cg) ušla u SHS.
Fakat je taj događaj bio početak stvaranja svih današnjih problema na relaciji srbijanac-crnogorac, gdje prvi hoce da je samo srbin, a drugi da nece da bude samo srbin nego oce da bude crnogorac, da ima svoje ja, da ima svog kralja i da ima svoju torinu na toj velikoj livadi.

To da su bjelasi bili "placenici" bg nekim dijelom je i tacna, ali ne toliko koliko se danas to predstavlja, takođe bi onda mogli i dio zelenasea (posebno onih najljucih iz gaete" nazvati placenicima "italije" koja je pored aspiracija na dalmaciju imala i pik i na cg i na albaniju. A takođe i činjenice da isti kralj Nikola kad je vidio da su "gaetasi" zloupotrebljeni tj da bi mogli da se zloupotrebe zbog finansiranja istih od strane italijnskog dvora, tada isti ulazi i sukob sa cerkom i zetom, pa isti taj "krsto" polako gusi taj dio zelenasa koji def prestaju da se finansiraju repalskim ugovorom 1921., dok je već kralj Nikola sa vladom u italiji prekinuo svaku saradnju jos '19
Namjerno ovdje se precutkuje da su kod samog "zelenaskog pokreta" postojale tri grupe istih, onih u italiji (gaeta), onih u cg, i onih pri kralju u egzilu. E u ove prve su bili oni "najtvrđi" kasnije poznati kao "sekulini" koji su svoju mržnju prema srbijanskom preusmjerili na srpsko i sve vise klizili u ekstremni nacionalizam pod patronatom savića štedimlije, kasnije dušanom vučinićem (pretpostavite cijim đed-stricom), koji su postali zagovornici linije "crvenih hrvata" i negiranjem srpstva, odricanjem petrovica, forsiranjem floskule da su petrovici bili zavedeni uticajem milutinovica, obrenovica itd, da su pod srpstvom mislili pravoslavlje itd. Iste one floskule koji su kasnije kroz komunisticki pokret forsirali jovo kapa i slicni konvertiti i potomci gaetasa, a kojima je brisanje istorije i prepravljanje iste bilo "must do" da bi dokazali ono sto je nedokazivo a to je da je crnogorski naciom dio srpskog etnosa, a ne nekog dukljansko-ilirsko-rimskog etnosa, cak i takvih tvrdnji dotle daleko da nismo cak ni pripadnici juznih slovena nego autohtoni narod koji je sloveniziran a kasnije "posrbljen" svetim savom itd

Na sajtu nacionalne biblioteke imate izdanja glasa crnogrca, cetinjskog vijesnika, pismenim apelima "crnogorcima i ostalim jugoslovenima" vlade u egzilu kralja Nikole, i današnjeg sramnog negiranja one dinastije sa najvećim stažom posle "Nemanjića" i njihovog otiranja i prljanja kroz lokal-politicke obracune onih koji negiraju da su crnogorci i ovih koji negiraju da su srbi, a ne shvataju zitelju cg osjecao se on ovako ili onako, da jedno bez drugog ne ide.

"Međutim, ako bi neko preda mnom uvrijedio Crnogorce, ja bih Crnogorcem istog časa postao". E ja sam ovo postao kako kaže Pekić, jer se osjećam uvrijeđenim jer neko iz tamo jedne susjedne države negira moju državu, moju posebnost od njega.
A onda se jednog dana probudim i na patriotski skup slušam unuka narodnog heroja, i sa gađenjem konstatujem što sam i hoću da budem Srbin, ili kad vidim Brajovica, Đuku, Novaka I i novaka II, jevrema mrtvog, ali onda opet nekako sagledam širu sliku i vidim je.em te pa ja imam pravo na dualni indetitet, kao npr austrijanac, bavarac, lombardijanac, sicilijanac, kozak, ovaj onaj. I na kraju sam odlučio pošto neću ni tamo a ni amo, postaću Brđanin, a onaj u Boki neka bude Bokelj, pa ce tamo moj praunuk i njegov praunuk viđet da su im je predak bio idiot i bice pripadnici drugog nacioma, a nadam se da tada nece biti nikog osim Germanije ili Engleske, ako nas Bog pogleda "pogane izrode" za granu nismo a ne za naciju ovu ili onu.
21vijek je svima nam skupa trag nestao kakvi smo
Eto od mene dosta patriJoti s ove i one strane linije.


Poslato je nadam se

[NoReason]

Objavljeno u američkom listu “New York Times”, u broju od 29. januara 1919.
Slika clanka: https://ibb.co/ySS3TSX

“Primio sam malo vijesti iz moje zemlje jer, kako je srpska OKUPACIONA vojska, postavila kordon, nijednoj osobi niti pismu nije dozvoljeno da prođe.
Jedini izvještaji su prokrijumčareni od strane mojih prijatelja na rizik njihovih života.
Izgleda da postoji istinska vladavina terora. Muškarci, žene, djeca su pogubljeni bez suđenja.


Bombe su bačene na kuće mojih pristalica. Novac se troši kao voda da privoli moju djecu da se odreknu njihove zakletve.
Nema sumnje da ste čuli ovo moje svjedočanstvo i ANEKSIJU moje države od strane Srbije.


Pa, to je bilo izglasano od rugla od parlamenta kojeg su nazvali Velika skupština – naziv, koji ne postoji u našem Ustavu.
I da nije bilo izglasano ni od koga, bilo bi izglasano od grupa i razbojnika koji su radili u korist Srbije.


Trenutno je nemoguće sazvati regularni Parlament zato što je većini naših vojnika zabranjeno da se vrate iz mađarskih logora.
Ali kada se vrate, ubijeđen sam u uspijeh. Oni ne žele da se odreknu svojih zakona i nezavisnosti, koje su čuvali tokom šest vjekova od svakog uljeza.
Konfederacija sa ostalim Južnim Slovenima, po svaku cijenu, ali kao slobodni narod, ne kao dio druge države.


Gospodin Pašić, srpski državnik, spletkario je jedanaest godina da aneksira Crnu Goru, ali nije blizu svom cilju,
zato što odbijam da povjerujem da bi saveznici odustali od principa samoopredjeljenja za koje su se borili ili
da bi dozvolili da jedna od najmanjih nacija bude žrtvovana zbog ambicija susjeda.
Ono na šta se žalim jeste nezahvalnost.


Borio sam se tri rata za tu istu Srbiju.
Odbranio sam je od jedne nesreće i omugućio da povrati Beograd. Uzimao sam hljeb iz usta moje djece da zadovoljim njene potrebe.


Sjetite se da sam ja bio prvi koji je pritrčao da je spasi nakon austrijskog ultimatuma,
iako me nijedan ugovor ne obavezuje na to i mada se nije znalo hoće li velike sile intervenisati.
I šta je moja nagrada? Ova bratoubilačka INVAZIJA na slobodu mog naroda.”


Razgovor kojeg je novinar Herbert Vivian obavio sa kraljem Nikolom u Parizu, a kojeg je 27. januara iste godine publikovao i londonski list “The Dally Chronicle”)

[ASC]

A AVNOJ? Poslanici izabrani od strane KPJ, u trenutku kad imas negdje bar 10 stranih armija u drzavi. Posle koliko dana izborne kampanje? Koliko je glasaca glasalo?

Sama tvrdnja da je jedno nelegitimno a drugo legitimno ti je cisti dokaz da se radi o politickoj propagandi, a ne pravnoj ili istorijskoj argumentaciji.

Podgoricka skupstina je tema za koju je najbolje reci da nema konsenzusa u Crnoj Gori a da ce prava istorijska analiza morati da saceka neka srecnija vremena i neke bolje istoricare.

AVNOJ je bio političko tijelo revolucionarne vojske.
Drugo zasijedanje AVNOJ-a je de facto državni udar - uspostavljaju se revolucionarne institucije i zabranjuje povratak kralju i staroj vladi.
Međutim, taj državni udar je izveden iznutra i odluke na zasijedanju su donesene samostalno, bez direktnog spoljnog uticaja.

Staljin nije znao za zasijedanje a odluke AVNOJ-a je napao jer je smatrao da su ishitrene i da će da poremete odnose Zapada i SSSR-a.
Čerčil je bio protiv odluka AVNOJ-a, ali pošto su na Teheranskoj konferenciji (koja se održavala u isto vrijeme kad i zasijedanje AVNOJ-a) četnici otpisani a partizani prihvaćeni kao jedini pokret otpora, odluke AVNOJ-a su prećutno prihvaćene uz namjere za ideološko raskusuravanje po kraju rata.

Podgorička skupština je političko tijelo okupacione vojske i domaćih saradnika.
Iza Podgoričke skupštine stoji tadašnja vlada Srbije, koja je istu sastavila preko svojih agenata i nakon čega su usvojene one odluke koje je Srbija nacrtala.
Radi se o marionetskoj instituciji uspostavljenoj uz pomoć strane vojske.

Rezultat AVNOJ-a je promjena uređenja države.
Rezultat Podgoričke skupštine je aneksija - nestanak države.

Analogija bi stajala da je drugo zasijedanje AVNOJ-a održano krajem 1944. godine, nakon sovjetske okupacije Jugoslavije, pri čemu bi SSSR definisao odluke(recimo ulazak Jugoslavije u SSSR) i isporučio ih AVNOJ-u na glasanje.

[SKOJ]

AVNOJ je bio političko tijelo revolucionarne vojske.
Drugo zasijedanje AVNOJ-a je de facto državni udar - uspostavljaju se revolucionarne institucije i zabranjuje povratak kralju i staroj vladi.
Međutim, taj državni udar je izveden iznutra i odluke na zasijedanju su donesene samostalno, bez direktnog spoljnog uticaja.

Staljin nije znao za zasijedanje a odluke AVNOJ-a je napao jer je smatrao da su ishitrene i da će da poremete odnose Zapada i SSSR-a.
Čerčil je bio protiv odluka AVNOJ-a, ali pošto su na Teheranskoj konferenciji (koja se održavala u isto vrijeme kad i zasijedanje AVNOJ-a) četnici otpisani a partizani prihvaćeni kao jedini pokret otpora, odluke AVNOJ-a su prećutno prihvaćene uz namjere za ideološko raskusuravanje po kraju rata.

Podgorička skupština je političko tijelo okupacione vojske i domaćih saradnika.
Iza Podgoričke skupštine stoji tadašnja vlada Srbije, koja je istu sastavila preko svojih agenata i nakon čega su usvojene one odluke koje je Srbija nacrtala.
Radi se o marionetskoj instituciji uspostavljenoj uz pomoć strane vojske.

Rezultat AVNOJ-a je promjena uređenja države.
Rezultat Podgoričke skupštine je aneksija - nestanak države.

Analogija bi stajala da je drugo zasijedanje AVNOJ-a održano krajem 1944. godine, nakon sovjetske okupacije Jugoslavije, pri čemu bi SSSR definisao odluke(recimo ulazak Jugoslavije u SSSR) i isporučio ih AVNOJ-u na glasanje.

Znaci slazemo se, AVNOJ je bio drzavni udar - znaci nelegalan. Sproveden vojnom silom partizana protiv svih vazecih zakona Kraljevine Jugoslavije.

Podgoricka skupstina je takodje bila revolucionarni dogadjaj, sprovedena oruzanom silom protiv svih vazecih zakona Kraljevine Crne Gore.

Mozemo sad o detaljima da raspravljamo do sjutra - da li je mogla srpska vojska sa oko 1.000 vojnika da "okupira" i kontrolise Crnu Goru sa 16.000 naoruzanih Crnogoraca...

Vazno je da smo se slozili - i AVNOJ i Podgoricka skupstina su revolucionarni cinovi u koliziji sa postojecim ustavom i zakonom. Pozivati se na jedan kao nelegalan a na drugi kao izvor crnogorske moderne drzavnosti je najobicnije licemjerje.

[ASC]

Znaci slazemo se, AVNOJ je bio drzavni udar - znaci nelegalan. Sproveden vojnom silom partizana protiv svih vazecih zakona Kraljevine Jugoslavije.

Podgoricka skupstina je takodje bila revolucionarni dogadjaj, sprovedena oruzanom silom protiv svih vazecih zakona Kraljevine Crne Gore.

Nelegalni, svakako.
No, đavo leži u detaljima.

AVNOJ je prava revolucija. (sprovedena silom sopstvenih građana)
Podgorička skupština je revolucija koliko i Petrovdanska skupština. (sprovedeni stranom silom)
Razlika je u legitimitetu.

Dalje, ako je Kraljevina Jugoslavija uspostavljena gaženjem zakona i državnosti Crne Gore, ne vidim zašto bi se neko sjekirao što je protivno njenim zakonima uspostavljena nova Jugoslavija u kojoj je Crna Gora postala ravnopravan federalni subjekt.

Mozemo sad o detaljima da raspravljamo do sjutra - da li je mogla srpska vojska sa oko 1.000 vojnika da "okupira" i kontrolise Crnu Goru sa 16.000 naoruzanih Crnogoraca...

Izgleda znaš bolje od Živojina Mišića:

"Nastavite najenergičnije i svim sredstvima da se na teritoriji koju je naša vojska okupirala uguši svaka agitacija, pa ma od koga ona dolazila. Za to vam stoje na raspolaganju sva sredstva koja možete raspolagati bez ikakvog prezanja".
- Vojvoda Živojin Mišić, načelnik Srpske komande,
19.11.1918.

Sir John Francis Charles de Salis, britanski diplomata i parlamentarac u svom izvještaju od 4.septembra 1919. (izvještaj se vodi pod referencom FO 608/46 u nacionalnom arhivu Ujedinjenog Kraljevstva u Londonu):

1.Montenegro is at present occupied by a strong force of Serbian troops, stated officially to be division.
Their numbers must varied, but have certainly been increased in the last three months. Along with Serbians there is an Italian battalion at Antivari with small detachments at Dulcigno and Vir Pazar to protect the raillway,which is Italian. Besides the Serbian general, who states that he is the principal authority, there is a civil governor, a Serbian official from Belgrade, while in the principal posts in the administration Montenegrins have been replaced by Serbians. The Government is purely one of military force.

2.The Serbian Government were invited in april last to withdraw their troops;they refused on the ground that Montenegro was national territory. The claim to treat Montenegro as part of Serbia is based on the proceedings of an Assembly held in Podgorica in November 1918, elected immediately after the Austrian evacuation, which decreed the union of two countries. The question therefore arises: Was the Assembly legally constituted,and did it fairly represent the people of Montenegro.

3.The electiones were not in way legal. It is not in dispute that they were not decreed, and that assembly was not convoked by any competent or accepted authority. They were not held according to existing law, but by a system of indirect election hitherto unknown and open to suspicion.

Among the objectiones raised we may specially notice-
The precipitate haste with wich the electiones were carried out.
Numbers of leading men were out of the country, including half members of the regular constitutional Skupshtina; many were deliberately prevented from returning to it.

Brojke neću komentarisati jer si ih izvukao iz sopstvene mašte.

[SKOJ]

Dalje, ako je Kraljevina Jugoslavija uspostavljena gaženjem zakona i državnosti Crne Gore, ne vidim zašto bi se neko sjekirao što je protivno njenim zakonima uspostavljena nova Jugoslavija u kojoj je Crna Gora postala ravnopravan federalni subjekt.

I Kraljevina Crna Gora je uspostavljena gazenjem zakona i drzavnosti Otomanskog carstva. Sto bi se neko sjekirao sto je protivno njenim zakonima uspostavljena kraljevina SHS.

Brojke neću komentarisati jer si ih izvukao iz sopstvene mašte.

Nisam. Oko hiljadu vojnika Jugoslovenske divizije (ne Srba iz Srbije) u Crnoj Gori koja je u tom trenutku (povlacenje i raspadanje AU vojske) imala oko 16.000 ljudi sa oruzjem.

[ASC]

Dalje, ako je Kraljevina Jugoslavija uspostavljena gaženjem zakona i državnosti Crne Gore, ne vidim zašto bi se neko sjekirao što je protivno njenim zakonima uspostavljena nova Jugoslavija u kojoj je Crna Gora postala ravnopravan federalni subjekt.

I Kraljevina Crna Gora je uspostavljena gazenjem zakona i drzavnosti Otomanskog carstva. Sto bi se neko sjekirao sto je protivno njenim zakonima uspostavljena kraljevina SHS.

Evo da preformulišem, pošto izgleda nisam bio dovoljno precizan.
Dakle, ako je Kraljevina Jugoslavija uspostavljena gaženjem zakona i državnosti Crne Gore, ne vidim zašto bi se Crnogorci sjekirali što je protivno njenim zakonima uspostavljena nova Jugoslavija u kojoj je Crna Gora postala ravnopravan federalni subjekt.
Vidim zašto bi se sjekirali srpski hegemonisti i pristalice Karađorđevića.

Nisam. Oko hiljadu vojnika Jugoslovenske divizije (ne Srba iz Srbije) u Crnoj Gori koja je u tom trenutku (povlacenje i raspadanje AU vojske) imala oko 16.000 ljudi sa oruzjem.

Izvori?

[Mstislav]

Brojke neću komentarisati jer si ih izvukao iz sopstvene mašte.

https://www.nbbd.me/up/mat/zbornik-low-res.pdf

Др Милан ГУЛИЋ1 ДЕЈСТВА ЈАДРАНСКИХ ТРУПА СРПСКЕ ВОЈСКЕ И ОСЛОБОЂЕЊЕ БОКЕ КОТОРСКЕ 1918. ГОДИНЕ*

Дејства Јадранских трупа и ослобођење Боке Которске

Осим тога, циљ српских снага је био да што прије стигну до Боке Которске због снабдијевања са мора, пошто у Црној Гори и Сјеверној Албанији готово да није било могуће доћи до веће количине хране. Због тога су на тлу Црне Горе остављане врло мале посаде. У Плаву, Гусињу, Андријевици, Тузима и Колашину по двије десетине, у Бару једна чета, чији су по један вод били у Вирпазару и Ријеци Црнојевића, на Цетињу три слабе чете са око 250 војника укупно и по једна чета у Подгорици
и Никшићу. Осим тога, један вод чете смјештене у Никшићу послат је у Даниловград. 28


28 Велики рат Србије, XXX, 659–660, 678–679.

[Dača]

Sir John Francis Charles de Salis, britanski diplomata i parlamentarac u svom izvještaju od 4.septembra 1919. (izvještaj se vodi pod referencom FO 608/46 u nacionalnom arhivu Ujedinjenog Kraljevstva u Londonu):

Ko tvrdi ovo što piše u zagradi?

[ASC]

Ko tvrdi ovo što piše u zagradi?

https://discovery.nationalarchives.gov.uk/details/r/C9016912

Nisam. Oko hiljadu vojnika Jugoslovenske divizije (ne Srba iz Srbije) u Crnoj Gori koja je u tom trenutku (povlacenje i raspadanje AU vojske) imala oko 16.000 ljudi sa oruzjem.

Izvori?

Wikipedija.
Jasno.

https://www.nbbd.me/up/mat/zbornik-low-res.pdf

Др Милан ГУЛИЋ1 ДЕЈСТВА ЈАДРАНСКИХ ТРУПА СРПСКЕ ВОЈСКЕ И ОСЛОБОЂЕЊЕ БОКЕ КОТОРСКЕ 1918. ГОДИНЕ*

Дејства Јадранских трупа и ослобођење Боке Которске

Осим тога, циљ српских снага је био да што прије стигну до Боке Которске због снабдијевања са мора, пошто у Црној Гори и Сјеверној Албанији готово да није било могуће доћи до веће количине хране. Због тога су на тлу Црне Горе остављане врло мале посаде. У Плаву, Гусињу, Андријевици, Тузима и Колашину по двије десетине, у Бару једна чета, чији су по један вод били у Вирпазару и Ријеци Црнојевића, на Цетињу три слабе чете са око 250 војника укупно и по једна чета у Подгорици
и Никшићу. Осим тога, један вод чете смјештене у Никшићу послат је у Даниловград. 28


28 Велики рат Србије, XXX, 659–660, 678–679.

Taj isti Gulić veli da su jadranske trupe koje su ušle u Crnu Goru brojale 3800 ljudi, a da su u pozadini ostavljane relativno male posade jer je gro trupa požurio u Kotor radi snabdijevanja preko luke od strane saveznika i onemogućavanja Italijana da se u Kotoru utabore.
Naknadno kaže da su trupe nešto drugačije presrapoređene:

Командант Другог југословенског пука Гргур Ристић стигао је у Ко-тор 12. новембра и примио команду над читавом Боком Которском.
Јадранске трупе су се распоредиле по читавој Црној Гори, са поса-дама у Подгорици, Ријеци Црнојевића, Даниловграду, Никшићу, Ко-лашину, Тузима, на Цетињу, у рејону Вирпазар-Спич-Бар-Улцињ, у Плаву, Беранама и Пљевљима.
Такође, расподијељене су за очување Боке Которске. У Котору се смјестио Штаб Другог југословенског пешадијског пука, Штаб Првог батаљона са половином једне чете, вод из Трећег батаљона, Први вод Друге брдске батерије и један вод коњаника. У рејону Рисан-Црквице-Зеленика-Херцег Нови распо-ређене су Друга и Трећа чета, са другом половином Прве чете Првог батаљона. У рејону Радановићи-Будва-Свети Стефан размјештена је Четврта чета Првог батаљона, док се у Тивту налазио Штаб Трећег батаљона с једном полу-четом. Фортове Врмац, Горажда, Радишевић, Грабовац, Луштица, острво Мамула, рт Азра и Оштру понту контро-лисале су двије чете Трећег батаљона, док се у Ораховцу смјестио један вод из Трећег батаљона.

Međutim, sve da nije ništa mijenjano a Gulićevi podaci precizni to opet znači da je na Cetinju stacionirano 250 stranih vojnika u ulozi organa reda a bar još 2000 na 10 sati marša od Cetinja.

Regent Aleksandar Karađorđević generalu Dragutinu Milutinoviću 21. oktobra 1918. kaže:
„Vama je osiguran generalski, jer ste to i ranije zaslužili. Pri radu u Crnoj Gori nemojte bit meka srca. Kralju Nikoli treba zabraniti dolazak u Crnu Goru po svaku cenu, pa ma upotrebili krajnja sredstva. “

Srpska vojska se u Crnoj Gori postavila kao vlast.
Naredba majora srpske vojske (24. oktobra po starom)6. novembra 1918. godine na Cetinju.


Dalje, Kralj i vlada su bili u egzilu Francuskoj zajedno sa još oko 300 činovnika sa familijama i još preko 1500 izbjeglica (preko 2000 ljudi).
Po mađarskim logorima je takođe završilo preko 10,000 oficira, vojnika, činovnika i drugih građana.
Za vrijeme održavanja Podgoričke skupštine svi oni koji su označeni kao potencijalni protivnici bezuslovnog ujedinjenja bili su spriječeni da se vrate u Crnu Goru, od strane srpskih vlasti koje su ih zadržavale u Srbiji i Bosni.
(10,000-15,000 Crnogoraca je poginulo od 1912. do 1918.)
Crna Gora je bila obezglavljena.

Zamisao je bila da se ankesija izvede na brzinu a protivnici dovedu pred svršen čin, i to je uspješno sprovedeno
Nadanja zelenaša/pristalica Petrovića i ravnopravnog ujedinjenja da će kralj, vlada i druga emigracija da se vrate u Crnu Goru i restituišu zvanične institucije su pala u vodu njihovim zadržavanjem u emigraciji od strane Francuske i Britanije koji su stali na stranu Srbije.

Na taj način su protivnici bezuslovnog ujedinjenja uvaljeni u poziciju da biraju između mirenja sa novim nametnutim poretkom ili pobune u cilju svrgavanja uzurpatorskih vlasti.
Nakon što su preko Mitrofana Bana saznali za planove o pobuni sredinom decembra, srpske vlasti hapse 125 potencijalnih pobunjenika uključujući jedan broj vođa.

Nakon što se zelenaši ipak mobiliziju, vode se pregovori između njih i srpskih vlasti na Cetinju.
Zelenaši 23. decembra 1918. poručuju srpskoj komandi da će umarširati u Cetinje i zahtijevaju od srpskih trupa i bjelaša da se ne suprotstavljaju, dok im general Dragutin Milutinović poručuje da će "na svaku i najmanju demonstraciju, odgovoriti topom i mitraljezom".

Naposlijetku, dok su u vrijeme Božićnog ustanka srpske trupe u Crnoj Gori brojale 3,000+ ljudi potpomognute sa još toliko bjelaša, nakon izbijanja ustanka njihovo brojno stanje je ojačano, i u toku 1919. je vjerovatno išlo na 10,000 ljudi tj. otprilike jednu diviziju koliko navodi De Salis.

[licmius]

https://discovery.nationalarchives.gov.uk/details/r/C9016912


Wikipedija.
Jasno.



Taj isti Gulić veli da su jadranske trupe koje su ušle u Crnu Goru brojale 3800 ljudi, a da su u pozadini ostavljane relativno male posade jer je gro trupa požurio u Kotor radi snabdijevanja preko luke od strane saveznika i onemogućavanja Italijana da se u Kotoru utabore.
Naknadno kaže da su trupe nešto drugačije presrapoređene:

Međutim, sve da nije ništa mijenjano a Gulićevi podaci precizni to opet znači da je na Cetinju stacionirano 250 stranih vojnika u ulozi organa reda a bar još 2000 na 10 sati marša od Cetinja.

Regent Aleksandar Karađorđević generalu Dragutinu Milutinoviću 21. oktobra 1918. kaže:
„Vama je osiguran generalski, jer ste to i ranije zaslužili. Pri radu u Crnoj Gori nemojte bit meka srca. Kralju Nikoli treba zabraniti dolazak u Crnu Goru po svaku cenu, pa ma upotrebili krajnja sredstva. “

Srpska vojska se u Crnoj Gori postavila kao vlast.
Naredba majora srpske vojske (24. oktobra po starom)6. novembra 1918. godine na Cetinju.


Dalje, Kralj i vlada su bili u egzilu Francuskoj zajedno sa još oko 300 činovnika sa familijama i još preko 1500 izbjeglica (preko 2000 ljudi).
Po mađarskim logorima je takođe završilo preko 10,000 oficira, vojnika, činovnika i drugih građana.
Za vrijeme održavanja Podgoričke skupštine svi oni koji su označeni kao potencijalni protivnici bezuslovnog ujedinjenja bili su spriječeni da se vrate u Crnu Goru, od strane srpskih vlasti koje su ih zadržavale u Srbiji i Bosni.
(10,000-15,000 Crnogoraca je poginulo od 1912. do 1918.)
Crna Gora je bila obezglavljena.

Zamisao je bila da se ankesija izvede na brzinu a protivnici dovedu pred svršen čin, i to je uspješno sprovedeno
Nadanja zelenaša/pristalica Petrovića i ravnopravnog ujedinjenja da će kralj, vlada i druga emigracija da se vrate u Crnu Goru i restituišu zvanične institucije su pala u vodu njihovim zadržavanjem u emigraciji od strane Francuske i Britanije koji su stali na stranu Srbije.

Na taj način su protivnici bezuslovnog ujedinjenja uvaljeni u poziciju da biraju između mirenja sa novim nametnutim poretkom ili pobune u cilju svrgavanja uzurpatorskih vlasti.
Nakon što su preko Mitrofana Bana saznali za planove o pobuni sredinom decembra, srpske vlasti hapse 125 potencijalnih pobunjenika uključujući jedan broj vođa.

Nakon što se zelenaši ipak mobiliziju, vode se pregovori između njih i srpskih vlasti na Cetinju.
Zelenaši 23. decembra 1918. poručuju srpskoj komandi da će umarširati u Cetinje i zahtijevaju od srpskih trupa i bjelaša da se ne suprotstavljaju, dok im general Dragutin Milutinović poručuje da će "na svaku i najmanju demonstraciju, odgovoriti topom i mitraljezom".

Naposlijetku, dok su u vrijeme Božićnog ustanka srpske trupe u Crnoj Gori brojale 3,000+ ljudi potpomognute sa još toliko bjelaša, nakon izbijanja ustanka njihovo brojno stanje je ojačano, i u toku 1919. je vjerovatno išlo na 10,000 ljudi tj. otprilike jednu diviziju koliko navodi De Salis.

Odakle vam ovi falsifikati?
Kao prvo ova naredba klasični falsifikat, ima li ovo izloženo u npr muzeju na ct, bg ili negdje
Dakle na bijelom papiru formata letter pise se idealno vrhunskim razmacima kao da je kucano na printeru "1918"? Alo zajebavate li se vi ovdje? Da nije mozda i selotepom bila zalijepljena na elektricne bandere po ct koje tad nisu ni postojale.
Tada su sve objave pisale na "zutom masnom papiru" koji je bio slican danasnjem kartonu tacnije kao korica od sveske, drugo pola objave ijekavica pola ekavica itd
I jos bitnije, onaj ko izvlaci relevantne istorijske izvore sa wikipedije je isto za kaznit jednim ignorom

Presjednu mi kvins gambit nocas zbog ovog.

Imas isto jednu "relevantnu" istorijsku činjenicu slične sadržine, kad komesar ivo lola ribar obavještava đilasa da u vasojevicima zive sve sami "veliki srbi", i slicne objave.
Dajte više ne dokazujte da je novak adžic među nama

P.s. Zgradi opstine varoske
Pa dajte malo uozbiljimo se


Poslato je nadam se

[ASC]

Odakle vam ovi falsifikati?
Kao prvo ova naredba klasični falsifikat, ima li ovo izloženo u npr muzeju na ct, bg ili negdje
Dakle na bijelom papiru formata letter pise se idealno vrhunskim razmacima kao da je kucano na printeru "1918"? Alo zajebavate li se vi ovdje? Da nije mozda i selotepom bila zalijepljena na elektricne bandere po ct koje tad nisu ni postojale.
Tada su sve objave pisale na "zutom masnom papiru" koji je bio slican danasnjem kartonu tacnije kao korica od sveske, drugo pola objave ijekavica pola ekavica itd
I jos bitnije, onaj ko izvlaci relevantne istorijske izvore sa wikipedije je isto za kaznit jednim ignorom

Presjednu mi kvins gambit nocas zbog ovog.

Imas isto jednu "relevantnu" istorijsku činjenicu slične sadržine, kad komesar ivo lola ribar obavještava đilasa da u vasojevicima zive sve sami "veliki srbi", i slicne objave.
Dajte više ne dokazujte da je novak adžic među nama


Poslato je nadam se

Ne tvrdim da je na fotografiji skeniran autentični dokument.

Original "Naredbe" se navodno nalazi se u fondu Centralne Narodne Biblioteke Republike Crne Gore "Đurđe Crnojević" na Cetinju.

Naredba se navodi i u knjizi ,"Ujedinjenje Crne Gore i Srbije" (Titograd 1962, str. 334) istoričara Dimitrija Dima Vujovića.

[licmius]

Evo kako bi trebalo da izgleda naredba iz tog perioda

Ne tvrdim da je na fotografiji skeniran autentični dokument.

Original "Naredbe" se navodno nalazi se u fondu Centralne Narodne Biblioteke Republike Crne Gore "Đurđe Crnojević" na Cetinju.

Naredba se navodi i u knjizi ,"Ujedinjenje Crne Gore i Srbije" (Titograd 1962, str. 334) istoričara Dimitrija Dima Vujovića.

Ja imam sve od Dima Vujovica kod kuce jedan dio i kod ujaka, nigdje ovakve naredbe nisam vidio niti procitao

Original naredbe nema nigdje, a ponajmanje u istoj narodnoj biblioteci u to budi siguran, jer sam se interesovao 2005 za ovu naredbu i preko "rođake" koja je tamo radila, nije mogla da je pronađe. A znam da bi bila istaknuta na neko posebno mjesto da iste ima da se dokaze "okupacija"


Da ti se nadovezem na Dima Vujovica
Imas njegovo istrazivanje sa jos vrsnijim istoricarem tog razdoblja dr. Brankom Petranovicem rođenog cetinjanina i jednog od istoricarakih gromada univerziteta u bg o federalistima i "problemima crnogorskog indetiteta"
A novaka I i II, papovica i ostale svite ostavite za unuke narodnih heroja i pravoslavne omladine sa cetinja


Poslato je nadam se

[ASC]

Za one koji nisu upoznati, Dimitrije Dimo Vujović(1922-1995) je bio doktor istorijskih nauka(Beogradski univerzitet), direktor Istorijskog instituta Crne Gore i jedan od osnivača CANU-a.

Ja imam sve od Dima Vujovica kod kuce jedan dio i kod ujaka, nigdje ovakve naredbe nisam vidio niti procitao

Original naredbe nema nigdje, a ponajmanje u istoj narodnoj biblioteci u to budi siguran, jer sam se interesovao 2005 za ovu naredbu i preko "rođake" koja je tamo radila, nije mogla da je pronađe. A znam da bi bila istaknuta na neko posebno mjesto da iste ima da se dokaze "okupacija"


Da ti se nadovezem na Dima Vujovica
Imas njegovo istrazivanje sa jos vrsnijim istoricarem tog razdoblja dr. Brankom Petranovicem rođenog cetinjanina i jednog od istoricarakih gromada univerziteta u bg o federalistima i "problemima crnogorskog indetiteta"
A novaka I i II, papovica i ostale svite ostavite za unuke narodnih heroja i pravoslavne omladine sa cetinja


Poslato je nadam se

U njegovoj knjizi Ujedinjenje Crne Gore i Srbije iz 1962. godine je napisao ovo:


Kao referencu za naredbu navodi Centralnu narodnu biblioteku na Cetinju.
"Rođaka" se nije puno trudila ili je dokument pošao neđe drugo.

[Dača]

Prvo, što se tiče Dima Vujovića, bez obzira na stručne reference i sveobuhvatnost kojom se bavio tematikom Podgoričke skupštine, on je ipak istoričar koji pripada prvom ešalonu crnogorskih komunista i učesnika komunističke revolucije.

Njegovi radovi stoga ne prebacuju uobičajene klišee dotadašnje komunističke istoriografije, koja je za cilj imala da prikaže kako je državni koncept, pa i koncept ujedinjenja koji je promovisala KPJ tokom rada i revolucije jedini ispravan i dobar.
A koliko je bio dobar, videli smo kako se lako raspala ta država koju su oni ustrojili i pogotovo po načinu na koji se raspala.

Uopšte, sa današnjeg aspekta, možemo zaključiti da je ideja jugoslovenskog ujedinjenja bila pogrešna u temelju.
Dakle, nije bio pogrešan način ujedinjenja 1918 godine, kako su tvrdili komunistički istoriografi, pa i zagovornici federalističkog ujedinjenja, već je uopšte ideja o ujedinjenju bila promašena.

Nego da se vratimo na ovu naredbu, koja se često eksploatiše od strane onih koji su skloni da kritikuju "način ujedinjenja" i ulogu srbijanske vojske u danima ujedinjenja.

Eto i Dimo Vujović veli kako to nije bilo lijepo i narod se tobože našao uvrijedjen.

Piše se i tumači kao da je saveznička vojska ušla u najnormalnije sredjenu zemlju u neko mirnodopsko vreme i zavela strahovladu.

O brojnosti II jugoslovenskog puka, nema potrebe polemisati jer postoji Arhiv vojnoistorijskog instituta u Beogradu. Popisnik IV, sadrži arhivske dokumente Jadranskih trupa.
Odatle podatke crpi i dr.Milan Gulić.
Drugi jugoslovenski puk je praktično samo prošao kroz Crnu Goru i gro snaga utaborio u Boki, koja niti se nalazi u to vreme u Crnoj Gori, niti je Boka ikakve veze imala sa organizovanjem Podgoričke skupštine.

U arhivi postoji i dokument, odnosno izveštaj komandanta Jadranskih trupa, poslat Vrhovnoj komandi srpske vojske Dragutina Milutinovića u kojem se kaže:
"Za njim (odnosi se na austrougarskog okupatora) ostaje pustoš u pravom smislu te reči, jedno zbog sistematskog uništavanja koje je okupator preduzimao, a drugo zbog organizovane pljačke koje je stanovništvo organizovalo prema državnim ustanovama uopšte. Pokidane su sve telefonske i telegrafske veze, uništene su sve stanice, razgrabljeni su svi državni magacini i sve što bi moglo pripasti trupama, koje su stavljene pod moju komandu. Pri tome samo naišao na ogromne teškoće. Vlasti nisu imale nikakvu moć,jer je anarhija bila potpuna.
U vezi sa ovim je mobilizacija cele ili jednog dela crnogorske vojske jedan od najprekih zadataka, koji zahteva novčana sredstva i koji se ne može odlagati , jer II jugoslovenski puk sa pridodatom mu brdskom baterijom, apsolutno nije dovoljan da obezbedjuje granice i održava red, a drugih trupa pod mojom komandom sada nema"

Iz ovog dokumenta se takodje vidi da snage srbijanske vojske nisu u datom momentu velike, a takodje i da je naredba data u cilju zavodjenja reda i mira.
Postoji mnoštvo dokumenata koji svedoče o opštem rasulu, anarhiji i bezvlašću, ne samo u Crnoj Gori, nego na svim prostorima sa kojih se povlačila austrougarska vojska i stvarao vakuum bezvlašća.Neko je morao da se postavlja kao vlast, bar dok se ne uspostave nove civilne vlasti i njeni organi.Brzo su organizovani izbori za skupštinui to je veliko dostignuće s obzirom na okolnosti.
U Novom Sadu takodje je bila Velika narodna skupština, ali ta skupština nije izabrana na izborima kao ona u CG. Ni Narodno Vijeće u Zagrebu nije bilo izabrano na izborima.

Ali eto, neki misle da je o izborima za Podgoričku skupštinu trebala da se očita i Venecijanska komisija.


Nerealni ste.Problem i pristalica kralja Nikole je što su bili nerealni, odnosno nisu tačno znali šta hoće.
Oni nisu bili u stanju objasniti kako bi trebalo izgledati to ujedinjenje "na ravnopravnim osnovama".
Ni Kralj Nikola nije znao.Oni su samo znali da žele zadržati svoje titule, funkcije i privilegije.
Tog gubitka su se oni plašili.
Ne znam kakva bi to bila država sa dva kralja.

[Dača]

Isečak iz Memoara vojvode Sime Popovića "S Kraljem Nikolom iz dana u dan (1916-1919)", gde se dotiče Božićne pobune